Mentionsy

Są postaci, które na bardzo różne sposoby i z inną intensywnością wpisały się w dzieje XX wieku, bo jest na przykład poeta Rainer Maria Rilke, jest filozof Ludwig Wittgenstein oraz zbrodniarz, z pewnością jeden z największych zbrodniarzy w historii ludzkości Adolf Hitler.

Rainer Marie Rilke dwa razy spotkał ulwatą stoja i to okazało się tak fatalną katastrofą, że nawet wstydził się do tego przyznać, to znaczy on wielokrotnie opisywał to samo spotkanie.

Przykład Rilkego i Tołstoja Rilkego, który był zafascynowany Rosją, ale szczególnie zafascynowany Tołstojem.

Tołstojem zresztą nie tylko Rilke był zafascynowany, bo także Ludwig Wittgenstein.

No w naszej opowieści pojawi się też jego historia miłosna, w którą z kolei zamieszany jest Rainer Maria Rilke.

To nie jest, tak jak nie jest przypadkiem, że i Wittgenstein i Rilke fascynowali się późnym religijnym tołstojem, tak nie jest przypadkiem, że Wittgenstein czytał Krausa, bo każdy, jego siostra kupowała Die Fackel.

Znowu współodpowiedzialny za naszą historię, dlatego że my jeszcze chyba nie powiedzieliśmy, że jakby powodem tych niespotkań, a z drugiej strony zetknięcia się Wittgensteina z Georgiem Trachlem i Reinerem Maria Rilke były

To w przypadku Rilkego, za chwilę o tym powiemy.

Kolejnym takim przykładem dla mnie postawy drażniącej, może wręcz powiedzieć skandalicznej jest postawa wspomnianego już poety Rilkego, który właśnie jest stypendystą Wittgensteina.

I Rilke reaguje i tutaj zdaje się, że to jest cytat wielkim bezrefleksyjnym entuzjazmem, a to jest człowiek niezwykle delikatny, to jest człowiek bardzo wrażliwy.

Z tym, że Rilke, który się w zasadzie rzadko gazety czytał, trochę zaskakujące te pięć pieśni, które nie pasują do, które są jakby takimi ćwiczeniami w pisaniu, w stylu trytejskich pieśni chwalących bohaterów.

Tak, no Rilke był skrajnie narcystyczny.

Rilke został w końcu, też go dotknął pobór, bo zresztą na początku pierwszej wojny światowej wszyscy sobie wyobrażali, że to potrwa dwa tygodnie i będzie po wszystkim.

Więc to trochę też stąd ten entuzjazm, a wojna się zaczęła ciągnąć i 40 czy już prawie 41-letni Rilke zostaje powołany.

Z punktu widzenia poezji Rilkego w pewnym sensie tak, to znaczy on nie pisze, milczy i on przeżył wojnę, on cierpiał w czasie wojny, ale nie z powodu wojny.

Do Pana kieruję moje milczenie, tak jest przecież tytuł Pani książki i to milczenie rzeczywiście następuje po tym krótkim wybuchu bezrefleksyjnego entuzjazmu Rilkego na skutek czy

To, co łączy wszystkie te postaci, może nie wszystkie, ale to, o których teraz rozmawiamy, czyli Karl Krauss, czyli Ludwig Wittgenstein, czyli Rilke, to jest to, że to byli ludzie,

No Rilke rzecz jasna poeta, czyli też człowiek dla którego słowo było wszystkim, było środkiem wyrażania się, kontaktu w ogóle ze światem.

Milczenie Rilkego jest jakoś zrozumiałe.

Rilke musi zamilknąć.