Mentionsy

W trzecim tygodniu wojny Izraela i USA z Iranem Donald Trump żąda pomocy w utrzymaniu żeglugi przez cieślinę Ormus nie tylko od NATO, ale i od arcyrywala Ameryki, czyli od Chin.

Jakie interesy mają Chiny na Bliskim Wschodzie i czy wojna z Iranem tym interesom szkodzi?

Gdyby doszło na przykład do konfliktu na Dalekim Wschodzie, no to otwarcie kolejnego frontu w Europie, na wschodniej france NATO przez Rosję i przez Iran na Bliskim Wschodzie, no dałby jakąś dodatkową przestrzeń dla Pekinu do działania.

Księczycy uznali, że Iran przeszarżował i stracił tak naprawdę dużą wartość, a równocześnie od paru ładnych lat Pekin rozwijał przede wszystkim relacje gospodarcze z zachodnią stroną Zatoki Perskiej.

W efekcie tak naprawdę są w dużym rozkroku, no bo politycznie czy strategicznie Iran wciąż zachowywał jakąś wartość, chociaż...

My jesteśmy przyzwyczajeni często wymieniać nazwy takich państw jak Chiny, Rosja, Iran właśnie, czasem też Korea Północna, jednym tchem jako członków takiego alternatywnego wobec Zachodu Sojuszu Państw.

Na przykładzie Iranu i Chin, przynajmniej do początku tej wojny, można chyba było mówić, że to na pewno nie ideologia, ale interesy także gospodarcze jakoś te kraje łączyły.

Iran jednak był dla Chin stosunkowo ważnym dostarczycielem ropy naftowej.

W 2021 roku podpisano takie porozumienie na ćwierć wieku, w ramach którego Iran sprzedawał tę ropę po dość korzystnych dla Chin cenach.

Dla Iranu z kolei ta sprzedaż

Ale to wszystko nie zmienia faktu, że sami Irańczycy jeszcze w połowie lutego prezydent Iranu powiedział w otwartym tekście w jednym z wywiadów, że Chiny nie zrealizowały swoich zobowiązań gospodarczych.

Większym problemem dla Chin jest zablokowanie ciśniny Ormuz, ponieważ jeżeli chodzi o Zatokę Perską jako całość, właśnie za Radią Saudyjską, Kuwejtem, Irakiem i Iranem, no to tu już mówimy tutaj o prawie 30% dostaw ropy do Chin albo i więcej.

Więc w tym wypadku to nie Iran jest ważny dla Pekinu, tylko to, co Iran robi.

Fakt, że Iran walczy i broni się jest dla Pekinu kłopotem tak naprawdę.

W efekcie, prawdopodobnie także zakładam, że nowy Iran tak i tak będzie nadal kontynuował robienie interesów z Chinami i nadal będzie sprzedawał ropę Chinom nadal po dyskontowych cenach.

Korzyść czy niekorzyść Amerykanów, bo to, że upadnie jeden reżim w Iranie, to nie wiadomo, jaki powstanie nowy, jak mocno Amerykanie będą musieli się w to zaangażować, ale w obecnej sytuacji, kiedy jest zagrożona podstawa gospodarczej koniunktury w Chinach, jaką jest eksport, to jest najważniejsze.

Mniejsze już o to, czy tak jest jak twierdzi Trump, że teraz musi się koncentrować na Iranie, że na przełożenie tej wizyty Chiny wcale nie zareagowały źle, to są tylko słowa Trumpa.

On prawdopodobnie liczył, że pojedzie 31 marca do Pekinu jako ten, który załatwił Wenezuelę w 24 godziny, tydzień albo i krócej załatwił Iran z bardzo silnej pozycji negocjacyjnej.

Z ograniczoną zdolnością używania baz, które mają w okolicy, ponieważ większość państw uniemożliwiła Amerykanom korzystanie z baz do ataku na Iran, a wciąż byli przy stanie przeprowadzić i kontynuować już długie tygodnie operację, która tak naprawdę z punktu widzenia militarnego

Zdziesiątkowała Iran.

A inna byłaby sytuacja, gdyby się okazało, że muszą wysłać wojska lądowe, ugrzazną w jakiejś wojnie partyzanckiej w Iranie i tak dalej.