Mentionsy

Dzisiejsza audycja w dużej mierze poświęcona będzie osobie Stanisława Barańczaka.

Przeczytamy Państwu fragmenty tekstów Stanisława Barańczaka, ale także Konstantego Jeleńskiego.

Panie profesorze, od kiedy u pana profesora pojawiło się zainteresowanie twórczością, biogramem, życiem Stanisława Barańczaka?

Chodziłem do liceum i wtedy był tak zwany okres karnawału Solidarności, kiedy pojawiało się mnóstwo niecenzurowanej prasy i w jednej z takich właśnie okołokopalnianych gazetek przeczytałem pierwszy wiersz Stanisława Barańczaka, który zrobił na mnie bardzo duże wrażenie i od tego momentu śledziłem, poszukiwałem jego tomów poetyckich, jego książek.

Nawet jeżeli chodzi o szkolny podręcznik na poziomie licealnym, czy też szkoły podstawowej, to bardzo trudno gdzieś twórczość Stanisława Barańczaka odszukać.

Skąd wynika ten literacki cień Stanisława Barańczaka?

Panie profesorze, napomniał pan, że Stanisław Barańczak był między innymi tłumaczem i nasi uczniowie, nasi słuchacze, kiedy sięgną po dzieła Williama Szekspira, to mogą się spotkać z tłumaczeniem Stanisława Barańczaka.

jest obecny i w życiu, i w twórczości Stanisława Barańczaka.

Jeden z pierwszych wierszy Stanisława Barańczaka w roku 1965 nosi tytuł aktor.

Powiedział nam pan, że twórczość Stanisława Barańczaka jest związana także z takim pojęciem jak drugi obiekt, czyli wydawnictwa poza cenzurą.

Panie profesorze, trzymając tu przygotowaną przez pana profesora książkę, czyli wybór poezji wierszy Stanisława Barańczaka, mamy taki wiersz autentyk dedykowany Adamowi Zagojewskiemu i jego ówczesnej żonie Danucie.

jak bardzo poezja Stanisława Barańczaka była pokoleniowa, a na ile jest ponadczasowa, ponad te 40 lat, na ile ona jest zapisem nie tylko pamięci, doświadczenia tego pokolenia, z którym związany był Stanisław Barańczak, tylko na ile ta poezja jest ponadczasowa.

Jak bardzo dla twórczości tej wielorakiej, wielopoziomowej, poetyckiej, translatorskiej, eseistycznej, krytyki literackiej ta kwestia przypadku była ważna w opisie rzeczywistości przez Stanisława Barańczaka.

I chciałem się pana profesora spytać o taki wiersz, który wiąże się już z tym momentem, kiedy ta epopeja Stanisława Barańczaka znajduje taki spokojny na chwilę ląd, taką wyspę, jaką jest jego praca po drugiej stronie Atlantyku na Harvardzie.

I tam te teksty różnych poetów z pokolenia Stanisława Barańczaka się pojawiają.

Panie profesorze, powiedział pan o pokoleniowości twórczości Stanisława Barańczaka.

20 lat później, w 1988 roku w zeszytach literackich pojawia się wiersz Stanisława Barańczaka, który przenosi nas 21 lat wstecz, wiosna 1967 roku.

Jak bardzo właśnie ten koniec lat 60. ukształtował Stanisława Barańczaka?

Jak to jest właśnie z tym, czy z próbą, co pan profesor zawarł na początku w opracowaniu tego tomiku, umiejscowienia Stanisława Barańczaka w historii.

współredaktorem tomu poezji Stanisława Barańczaka wydanego w Bibliotece Narodowej.

Za to takie bycie naszym przewodnikiem w szukaniu tego jazd Stanisława Barańczaka bardzo panu dziękuję.

Zapraszam was do wysłuchania wiersza autorstwa Stanisława Barańczaka pod tytułem A tak niewiele brakowało.

Zapraszam was do wysłuchania wiersza autorstwa Stanisława Barańczaka