Mentionsy

Pan Jerzy Nasierowski przeczyta fragmenty Pamiętnika z Powstania Warszawskiego, a Pan Denis przeczyta dla nas fragment tekstu Jana Kota o Macbethie.

W Macbethie dalej działa ten sam wielki mechanizm, co w Ryszardzie III.

Zdławienie buntu postawiło Macbetha w pobliżu tronu.

Macbeth sam morduje Duncana.

Historia w Macbethie jest nieprzejrzysta jak koszmar.

Mówi Macbeth, jestem pogrążony.

Historia w Macbethie jest lepka i gęsta jak breja i krew.

Po prologu z Trzema Wiedźmami właściwa akcja Macbetha zaczyna się od słów Duncana.

Krew w Macbethie nie jest tylko przenośnią.

Mówi Lady Macbeth, kilka kropel wody oczyści nas z plamy tego czynu.

Macbeth zaczyna się i kończy rzezią.

Bez obrazu świata zalanego krwią teatralna inscenizacja Macbetha będzie zawsze fałszywa.

Pisano, że Macbeth jest tragedią ambicji i pisano, że Macbeth jest tragedią strachu.

W Macbethie jest tylko jeden temat.