Mentionsy

No i przed naszą rozmową, rozmawiając o Gliwicach, uchyliła pani rąbkę tajemnicy, że odkryła pani, że w Gliwicach jest ulica imienia pani bohaterki Róży Luksemburg, w Gliwicach Łabędach, a pod tytuł pani książki Róża Luksemburg Domem moim jest cały świat.

I ja chciałem na początku spytać się po to, jak domem moim cały świat i mamy ulicę Róży Luksemburg w Gliwicach.

To jest dłuższy cytat, jeden z najsłabniejszych cytatów z Róży Luksemburg.

Kilka lat temu, kiedy była taka głośna sprawa, którą opisuję w mojej książce, że w Niemczech, w podziemiach szpitala w Berlinie znaleziono zwłoki, nieopisane zwłoki, którego cechy dopasowały do opisu Róży Luksemburg.

No i on dowiedział się, ten anatomopatolog, że, dowiedział się właściwie przypadkiem od jakiegoś niemieckiego historyka, że w Warszawie w archiwum aktynowym zachowane są dzielniki Róży Luksemburg.

Pojawił się Ferdynand Lasalle, pojawia się Berlin, ale kiedy słuchałem pani i przypomniałem sobie naszą rozmowę jeszcze przed tym naszym śniadaniem z mistrzynią, o którym teraz nasi słuchacze słuchają, to powiedziałem pani, że w Gliwicach ulica Róży Luksemburg sąsiaduje z ulicą Juliana Tuwima.

Inna jakaś teoria mówi, że te ziemniki mogły być przez jakiś czas przechowywane w Stanach Zjednoczonych, ponieważ część archiwów Róży Luksemburg została w czasach nazistowskich wywieziona przez dyplomatę do Stanów Zjednoczonych.

I chciałem się panią spytać, czym to pojęcie wolności było dla Róży Luksemburg, no bo przecież w imię tej wolności zostanie potem zamordowana.

Znaczy Hanna Arendt była późniejszą znacznie myślicielką, ale Hanna Arendt właśnie powracała do myśli Róży Luksemburg.

Aczkolwiek rozumiały ją też trochę inaczej, ponieważ dla Róży Luksemburg wolność była też wolnością ekonomiczną.

to chciałem Panią poprosić o komentarz do takich znamiennych zdarzeń, które miały miejsce w kraju, który już nie istnieje, jakim była Niemiecka Republika Demokratyczna, gdzie z jednej strony był oficjalny kult związany z historią Róży Luksemburg i przywódcy ówczesnej partii komunistycznej NRD składali na grobie Róży Luksemburg

kwiaty, co było częścią takich oficjalnych obchodów, a opozycjoniści maszerowali z transparentami, na których właśnie umieszczali te informacje z artykułów Róży Luksemburg, które krytykowały system monopartyjny za brak elementarnej wolności.

W Niemczech było takie, jedno z najważniejszych świąt komunistycznych, to się nazywało święto Trzach L. To było w rocznicę zawartowania Róży Luksemburgi i Karola Liebknechta, jej partyjnego towarzysza,

Natomiast ten kult Róży Luksemburg jakby nie przeszkadzał tym władzom enertowskim przemilczać czy cenzurować po prostu.

Róża Luksemburg jest tak, że w moim pokoleniu, ja mam 63 lata, więc w moim pokoleniu, w pokoleniu trochę młodszym, każdemu się wydaje, że wie, kim była Róża Luksemburg, ponieważ słyszał o niej w szkole, czy tak jak w Gliwicach mógł przechodzić ulicą Róży Luksemburg.