Mentionsy

No i przed naszą rozmową, rozmawiając o Gliwicach, uchyliła pani rąbkę tajemnicy, że odkryła pani, że w Gliwicach jest ulica imienia pani bohaterki Róży Luksemburg, w Gliwicach Łabędach, a pod tytuł pani książki Róża Luksemburg Domem moim jest cały świat.

Jak bardzo, dlaczego Róża Luksemburg chciała ogarnąć cały świat, choć jej życie rozciągało się od wschodu na zachód?

Róża Luksemburg zginęła w bardzo dramatycznych okolicznościach.

Było wiadomo, że jej ciało wrócono do kanału i potem jakieś ciało zostało pochowane jako Róża Luksemburg, ale właściwie przypuszczenie, że...

Bo to jest taki dokument, który trochę pokazuje, można się tam wiele dowiedzieć z niego nie tylko o świecie roślin, ale też o tym, na przykład jak róża Luksemburg, jaki ona otrzymywała kontakt ze światem w swoim więzieniu.

Jak chodzi o to, że Róża Luksemburg jest właściwie taką częścią, taką ważną postacią w historii Niemiec, to jest istotne o tyle, że ona...

I Róża Luksemburg, która właśnie była znakomicie przygotowana do pracy publicystycznej, miała tę szansę po pierwsze działania właśnie w takim silnym ruchu, a po drugie też na przykład publikowania swoich, bo ona była teoretyczką, ona była teoretyczką marksizmu i publicystką, po prostu mogła w tej niemieckiej prasie publikować swoje teksty.

Kiedy czytałem Panią książkę, a rozmawiałem również o kolejnym tomie prelekcji paryskich Adama Mickiewicza wygłaszanych w Collège de France z profesorem Krzysztofem Rutkowskim, to mu nadmieniłem, że oto jedną z wielbicielek Adama Mickiewicza, o czym on nie wiedział, była właśnie za sprawą Pani książki Róża Luksemburg.

Jakoś w ogóle miała do niej, no była ważna, była dla niej Róża Luksemburg i wydaje mi się, że właśnie dlatego, że ich

Akurat Róża Luksemburg bardzo szanował.

I mimo, że się z nią spierał, to po jej śmierci napisał, że Róża Luksemburg była orłem.

Właściwie fakt, że Róża Luksemburg jest kimś innym niż sobie wyobrażaliśmy, niż wyobrażamy sobie poprzednie, był dla mnie właściwie po prostu powodem do napisania tej książki.

Róża Luksemburg jest tak, że w moim pokoleniu, ja mam 63 lata, więc w moim pokoleniu, w pokoleniu trochę młodszym, każdemu się wydaje, że wie, kim była Róża Luksemburg, ponieważ słyszał o niej w szkole, czy tak jak w Gliwicach mógł przechodzić ulicą Róży Luksemburg.

I o tych wyborach i o tych poszukiwaniach wolności jest pani książka Róża Luksemburg.