Mentionsy

No więc skończyliśmy na tym, że Rodion Raskolnikow zabił starą lichwiarkę.

No i tutaj przejdźmy do tego fragmentu, kiedy Raskolnikow już budzi się trochę po tych trzech dniach tych chorób swoich i przyszedł do niego taki jego jeden kolega i jeszcze kolega tego kolegi, ale zarazem też Radiona.

Drugi jest studentem dorabiającym tam różnymi sposobami, ale właśnie ten lekarz, on pierwszy w rozmowie z Raskolnikowem przeczuł, czy to zabójstwo, które było słynne w całej dzielnicy Petersburga, bo rzecz się dzieje w Petersburgu,

Czy właśnie ten jego kolega, ten Rodion Raskolnikow, no nie maczał w tym palców.

To tutaj odbył Raskolnikow trzy takie spotkania, właściwie zeznania, ale Raskolnikow w tych swoich okropnych...

– bąknęła nagle Nastazja, zwracając się do Raskolnikowa.

– wyszeptał Raskolnikow głosem tak cichym, że ledwie go było słychać.

Raskolnikow obrócił się do ściany, gdzie na zabróconej, niegdyś żółtej, białej kwiatki tapecie wybrał jeden, jeden nieforemny biały kwiatuszek z jakimiś brązowymi żyłkami na płatkach.

Zosimow z ciekawością spojrzał na Raskolnikowa.

Raskolnikowa bardzo parło do tego, żeby właściwie się przyznać, żeby powiedzieć już nawet nie tylko, żeby ratować, ale chyba też tego malarza, ale żeby się po prostu przyznać, żeby zrzucić z siebie ten ciężar winy.