Mentionsy

Autor dwutomowej książki Inne życie biografii Jarosława Iwaszkiewicza.

Ale ja chciałem się pana spytać, ile w Radosławie Romaniuku jest umiłowania przyrody, sfascynacji przyrodą, tego co wyczuwalne jest w tekstach literackich, poetyckich Jarosława Iwaszkiewicza?

Kiedy pan wspomniał o tej relacji pana jako biografa i Jarosława Iwaszkiewicza jako tej osoby, którą pan obdarował biografią, to ile jest... Trochę się pogubiłem w moim pytaniu, ale istota jego jest taka.

Na ile to jest lustro, ta relacja pana i Jarosława Iwaszkiewicza, lustro tego, co my widzimy w korespondencji Kota Jeleńskiego, Konstantego,

Z Jarosławem Iwaszkiewiczem, bo tu też jest różnicza cała pokoleniowa i też jest coś takiego, co jest wyczuwalne w biografii Iwaszkiewicza pana autorstwa, ale o tym to w innej rozmowie chciałem pana prosić i o taką opowieść, ale teraz o to podobieństwo jakby relacji.

Natomiast tutaj już się, że tak powiem, nieco rozchodzą te kwestie, bo dla Iwaszkiewicza Miłosz zawsze będzie tą postacią, którą się rozczarował.

Proszę sobie wyobrazić, że nie zaszkodziło to relacji Iwaszkiewicza i Jelańskiego, tylko parę razy się nie spotkali.

Czy tylko z chęci... Nie chęci, przepraszam, do emigracji Jarosława Iwaszkiewicza, że właśnie był przeciwny temu życiu na obczyźnie i tak jak pan na początku naszej rozmowy wspomniał, identyfikował się bardziej z PRL-em.

Nowe numery każdego miesiąca, która przychodziła do Związku Literatów na nazwisko Iwaszkiewicza.

Giedroyć nie przesyłał do Związku Literatów Polskich, tylko przesyłał do Jarosława Iwaszkiewicza z adresem związkowym i automatycznie Iwaszkiewicz to dawał do biblioteki.

Natomiast nie w tym kontekście pojawiło się w dedykacji do znakomitego, najlepszego chyba później jako opowiadania Iwaszkiewicza Seremitę, które on wydrukował w twórczości właśnie dedykowane Konstantemu Jeleńskiemu.