Mentionsy

Natomiast tak, mnie zafascynował ten wątek i historia Chrystusa z czasów powstania warszawskiego.

uratować tego Chrystusa, że tak powiem, i z dwoma sanitariuszkami cudem go z tego kościoła wyniósł.

I ja tak sobie pomyślałem, że to jest taka piękna metafora Chrystusa, który schodzi z tego krzyża i idzie z tymi powstańcami razem.

Odkrywa, patrzy i widzi przed sobą twarz tego Chrystusa, tego...

Baryczkowskiego Chrystusa, tak naturalistycznego, tak pięknie wyrzeźbionego z tymi włosami i to jest coś bywałego.

Chrystus przetrwał, mimo że Niemcy na początku września zburzyli szpital, wymordowali wszystkich jego pacjentów.

To Chrystus został odkopany z ruin tego kościoła świętego Jacka, trafił do kościoła seminaryjnego, a później po

Opowiadał, jak ksiądz przyszedł i uniósł, bo chciał udzielić ostatniego namaszczenia, a krzyż leżał przykryty razem obok żołnierzy poległych i okazało się, że tam jest Chrystus.

Figura Chrystusa z Krzyża Baryczkowskiego, czy figura, którą nazwaliśmy Krzyżem Baryczkowskim,

Wizerunek Chrystusa na krzyżu nie był powszechny.

Bardziej istotne było wyobrażenie Chrystusa jako dobrego pasterza.

Czy Chrystusa żyjącego po prostu.

Dopiero później to przedstawienie się pojawiło i co ważne, Chrystus był przedstawiany jednocześnie jako rozpięty na krzyżu, przybity do krzyża, ale jako żyjący i triumfujący.

emocjonalnej, która w średniowieczu dojrzałym się zaczęła pojawiać, duchowość franciszkańska, zaczęto jakby właśnie zwracać większą uwagę na cierpienie człowieka, czy cierpienie Chrystusa jako człowieka i w związku z tym jakby ten realizm taki zwiększył się.

U czwartosa, wracając do tego obrazu, właśnie ten efekt symbolu tego, że to nie jest jakby historyczne przedstawienie, ale to jest przedstawienie rzeczywiste Chrystusa jako żyjącego jest wyraźnie zaakcentowane.

Tak, w kościele prawosławnym, w tradycji ikonowej mamy do czynienia właśnie z tym Chrystusem, który jest na krzyżu, jest ukrzyżowanie oczywiście, ale...

Stąd się wywodzą właśnie te krucyfiksy włoskie malowane przez Cimabue na desce, które właśnie przedstawiały Chrystusa w takiej eleganckiej pozie, wzdłuż takiej esownicy, co właśnie nie grało z tym zachodnim sposobem przedstawienia realistycznego.

jakby tego miejsca, tej Golgoty, trochę nawiązując właśnie do miejsca pochowania Chrystusa, który był pochowany w ogrodzie niedaleko miejsca ukrzyżowania.