Mentionsy

Ja fragment tej książki Kosmopolita pokazałem swoim dzieciom, którzy są w wieku studenckim i opis twój śmierci Stalina i obchodów tego wydarzenia.

Cała była taka, w każdym małym miasteczku był gdzieś Stalin, był portret Stalina, Lenina, jeśli już później Stalina nie, to zawsze był ten właśnie Lenin, był Marx tam gdzieś.

do śmierci Stalina i jeszcze potem, do 1956 roku, no przecież wszyscy wiemy, no wszyscy wiemy, no właśnie nie wiemy, że ludzie byli brani z ulicy, że za byle co i tak dalej, no było to po prostu no stalinizm, dla nas było jasne, stalinizm, natomiast sama śmierć, no to oczywiście była to śmierć Satrapy Wschodniego i to do dzisiaj, no a pamiętacie przecież doskonale, jak umierał Czernienko, Breżniew, prawo po kolei, to w telewizji było przecież, no pokazywało,

Ale wiesz, to ta centralna sprawa, czyli dar Stalina, czyli Pałac Kultury, prawda, no to wiesz, jakże naród nie mógł mu nie podziękować, prawda, no to było wtedy, to nikomu do głowy nawet nie przychodziło, że może być inaczej, prawda,

Jakby do tego trzeba dojrzeć, bo tutaj jest ta historia opowiedziana w sposób niezwykle zawikłany, że ta matka przed końcem życia, kiedy już spalili te książki Stalina i Lenina, została ta pustka i ona wraca do korzeni i ta matka, która ten różaniec jej dała, bo on był na pokolenie w tej rodzinie,

Mamy Marksa, mamy Stalina, mamy te wszystkie działania i tak dalej, kasa robotnicza, idziemy do przodu i tak dalej.

Dziwne tylko jest to, że to było za czasów Stalina, prawda?