Mentionsy

Tak naprawdę jestem bardzo zestresowana, ponieważ gościem tej jednej historii jest dziś wieloletni dziennikarz, znany głos radiowy, Krzysztof Skowroński.

Ponieważ ta jedna historia opowiada o człowieku, o jego doświadczeniu, o jego przemyśleniach i dziś będę w imieniu Państwa też radiosłuchaczy, jeśli Państwo mają ochotę, mogą Państwo do mnie pisać.

I kocham radio, to jest ósme coś.

Natomiast zastanawiałam się przed rozmową z nami, czy ty miałeś jakiś w głowie głos radiowy, zanim trafiłeś do radia?

Czy ty miałeś jakąś fascynację w ogóle radiem, zanim rozpocząłeś swoją krótką drogę radiową?

To był ten głos radiowy i to była ta audycja, którą najbardziej lubiłem, bo to była dowcipna audycja.

Rozpoczęli tworzenie nowego radia, ale to była radiogazeta?

Ktoś będzie siedział w radiu i czytał gazety, że to jest kompletny nonsense, ale dzięki temu, że to było Radio Gazeta,

No ale i tak się zaczęła ta przygoda, o której nie myślałem, że jest przygodą, o której będę opowiadał 35 lat później, że mój czas w radiu się zaczął i do tej pory się nie skończył, a w tym czasie radiowym było 10 lat Radia Z i już 17 lat Radia Wnet, a jeszcze po drodze były ze 3 albo 4 lata w Trójce,

Większość tej zawodowej kariery spędziłem z mikrofonem i z wielką radością z tym, że na samym początku właściwie to tak, po pierwsze się jąkałem, po drugie miałem wielką tremę jak zaczęło, jak uruchomiło się radio.

Musiałem pisać wiadomości i czytać, ale jedna rzecz mnie uratowała, mianowicie to nie było zawodowe radio, to było radio wolnych ludzi, była jedna maszyna do pisania bez literki S, wszyscy sobie wyrywali tą maszynę i można było zrobić dowolne rzeczy, więc można było w trakcie wiadomości napisać wierszyk, przeczytać ten wierszyk i nikt tym się specjalnie nie przejmował, ale to jakoś wpadło w ucho Januszowi Weissowi, a potem już Andrzejowi Wojciechowskiemu, który uznał, że

Jak się potoczyło, stałem się radiowcem.

Nie wiem, czy była tak opowiedziana, natomiast Radio Z było wyjątkowym radiom, bo to było radio młodych ludzi.

Ja słuchałam Radia Zet kompletnie z innej perspektywy niż twórcy, bo byli to starsi ludzie, zdecydowanie starsi ode mnie, ale to było radio po pierwsze.

Teraz nie pamiętam, jaki to był kraj w Afryce, który złożył protest oficjalny, dlatego, że Radio Z w czasie wakacji emitował sygnał odstraszający komary.

Już pamiętam, że w Nigerii albo gdzieś była plaga komarów i tam jedna z gazet opublikowała taki tekst, że w Polsce radio emituje... To było Wybrzeże Kości Słoniowe i to był jeden z takich pomysłów Andrzeja Wojciechowskiego, który lubił takie rozmaite eksperymenty, w ogóle lubił eksperymentować.

To było okropne, dlatego że to miało być niesłyszalne dla ucha, to było słyszalne dla ucha i radio grało, a z tyłu było...

Tak, tak, takie czasy bywały, ale Radio Z to była, to była wielka, wielkie, wielki taki, wielki projekt medialny, nie wiem jak nazwać, brakuje mi słów, z wrażenia.

Ale Radio Wnet jest lepsze.

Teraz inaczej zupełnie patrzę na ten skład osobowy i na to, co działo się w Radio Zeta, ale to był wtedy ten spór poważny, polityczny, falandyzacja prawa, potem wybory prezydenckie.

To nam się czasami w Radio Wnet udawało, ale to jest... Małgosi Kleszcz się to udaje w tej chwili.

Wiemy, co to jest siedem bram Jerozolimy, w jaki sposób to się przedstawia, ile tam jest dźwięku, ile tam jest radości radiowej.

To jest taki tort radiowy, jeśli chodzi o dźwięki.

W życiu radiowca najważniejsze jest, żeby ten mikrofon był dokładnie w tym miejscu, w którym się dzieje.

Pierwszy raz nie uznałem mojej własnej nominacji, bo zostałem zastępcą redaktora naczelnego w Radio Z i nigdy nie wyegzekwowałem tego, chociaż poza wizytówkami, które miałem.

Wymienić i potem nastąpiła taki moment takiej chęci po prostu redukcji słowa i w ogóle redukcji tego, co jest radiowością, co my mamy.

W Radio Wnet nie nastąpi redukcja radiowości, bo właśnie na tym to polega, że no dobrze, popełniamy błędy, ale mówimy, tak?

30 sekund, 15 sekund, 12 minut czy uporządkowane radio i do tego wszystkiego jakaś koszmarna wizja,

Oczywiście jej opowiadałem w Radio Cafe, jej opowiadałem, bo ona była

Spontaniczny, bardzo konsekwentny, bo przez miesiąc Radio Z było całkowicie sparaliżowane.

Zakończył się tym, że Monika Olejnik i Jacek Żakowski przyjęli posady w Radio Z i to Radio Z mogło już dalej jakby popłynąć, miało nazwisko.

Zapytałam o radio, bo prawie.

Tak będzie, już nie poszedłem na to spotkanie i Radio PIN wtedy dostało koncesję.

Teraz już nie istnieje Radio PIN.

No to było wielkie święto w Radio Zet.

Ty zacząłeś w radiu Gazeta, później przeszedłeś przez Radio Zet, pracowałeś w telewizji publicznej w Polsacie, tam później jest chyba Puls, bo ja chronologię mogę mylić, ale ja pamiętam taki moment i to już wiedziałam jak wygląda.

I to, bo ta sztuka w Radio Zet i potem, no to była sztuka zadawania pytań, tak?

Moment kolejny kluczowy dla twojej drogi radiowej to jest, mamy jeszcze czas, proszę się nie oglądać, na zegary tutaj są.

No tak, wracam i zastaje właśnie takie radio, które jest sformatowane z zamkniętymi, z zamkniętymi, z playlistą, z zamkniętymi wszystkimi drzwiami, z jakimś takim dziwnym, dziwnymi ludźmi, których znałem i których

Ten program trzeci, który wystartował z słuchalności poniżej pięciu, czyli właściwie z słuchalności, która w torcie radiowym, tak zwanym reklamowym, nie istnieje, osiągnął wtedy olbrzymi sukces pod twoją wodzą.

I też sobie wyobrażałem, teraz jest Żółta Łódź Podwodna, ale jak pierwszy raz przyszedłem do programu trzeciego po dziesięcioletniej przygodzie w Radio Zet,

To zobaczyłem, po prostu byłem oszołomiony potencjałem tego, że Radio Wnet wydało się takim statkiem, który płynie i bardzo sobie dzielnie płynie.

Wszyscy mieli swoje audycje, a ja miałem swoje radio.

Przygód radiowych w Trójce było sporo.

I tak powstało Radio Wnet.

Dokąd zmierza Radio Wnet?

Teraz, bo jak opowiedziałeś o tych kanałach, możliwościach programu trzeciego, przypomnieliśmy sobie całą historię Radia Z, gdzie wszystkie eksperymenty radiowe, które wpadały wam do głowy,

Były właściwie realizowane przez... Dokąd zmierza Radio Wnet?

W którym już nie moje pokolenie, tylko to pokolenie młodsze będzie mogło zarazić się radiowością i będzie mogło dalej wierzyć w to, że ten mikrofon jest czymś bardzo istotnym i za pomocą tego mikrofonu można naprawdę opowiedzieć o całym świecie i że to nie jest trudne.

Radio trwa, to jest codzienna praca, to znaczy pytanie na początku, gdybyśmy sobie z Kasią postawili pytanie,

Nawet to doświadczenie z ostatnich 48 godzin pokazuje, że Radio Wnet jest poważnym miejscem i poważnej dyskusji, ale to, czego nie ma albo jest za mało, czasami Kasia to potrafi, ale za mało jest śmiechu.

I już na osiemnastą urodzinę, proszę Państwa, zapraszamy Państwa na teatr radiowy, bo trzeba spełnić marzenie redaktora naczelnego.

Ja po prostu pomyślałem sobie, że nie będę opowiadał tych Radio Zet i tak dalej.

I to informujemy, że zgodnie z ustaleniami podjętymi w dniu 14 maja bieżącego roku z Patrolem Straży Miejskiej termin usunięcia baneru z balustrady balkonu biura Radio Wnet upływa z dniem 28 marca bieżącego roku.