Mentionsy

Co było wówczas w tym najświętszym miejscu chrześcijaństwa, w miejscu grobu Chrystusa, gdzie było złożone ciało Chrystusa po męce na krzyżu do grobu?

No bo to jest miejsce, gdzie się Chrystus narodził, wcielił.

oczekiwaniem na Chrystusa, ale na Chrystusa triumfującego, na Chrystusa zmartwychwstałego, na Chrystusa, który zwycięża śmierć.

na przyjście Chrystusa w Betlejem, na narodzenie Pana Jezusa w Betlejem, w takiej tej pokornej stajence właśnie jako małe dziecko, ale jednak w Jerozolimie był ten akcent, że jest to Chrystus zmartwychwstały, że jest to Chrystus ten, który w tajemnicy wielkanocnej pokonuje śmierć i grzech.

Czyli to jest Chrystus wstępujący do piekieł.

Czyli Chrystus triumfujący, czyli Chrystus trzymający krzyż, triumfujący, pokonujący szatana, pokonujący grzech, śmierć, pokonujący piekło, dający życie.

Czyli ten Chrystus dający życie, ten Chrystus zwyciężający, to było treścią Adwentu.

Proszę poprawić, ale duchowość powiedzmy X, XI, XI wieku czy wcześniej, to jakby tam akcent padał na Chrystusa Króla, Chrystusa władcy, królującego.

I zachęcam właśnie, że może w ramach tego adwentu uświadommy sobie, pomyślmy o tym, przypomnijmy sobie, że właśnie Europa Zachodnia odkryła Betlejem, odkryła to dziecięctwo Chrystusa i macierzyńską miłość Najświętszej Marii Panny do Dzieciątka Jezus właśnie dzięki temu, że krzyżowcy zdobyli Jerozolimę, zdobyli okoliczne terytoria, byli w stanie je obronić.

bo kanonicy Bożego Grobu chcieli, żeby nowy rok liturgiczny, czyli kiedy rozpoczyna się Adwent, żeby nowy rok liturgiczny rozpoczynał się od wspomnienia tego, że Chrystus pokonał śmierć, że jednak grób był pusty, że Zbawiciel z martwych wstał.

Czyli moment, kiedy trzy Maryje przybywają z tymi wonnościami, olejkami i odkrywają, że Chrystus zmartwychwstał.

Pamiętajmy właśnie zawsze o tym, każda niedziela wspomina, oczywiście każda msza święta jest tym przypomnieniem, ale myślę, że to jest zawsze za mało, że Chrystus zmartwychwstał i w tym jest nasza radość i nasze zbawienie.