Mentionsy

I znowu pani Katarzyna Haber odpowiedzialna jest za Czapskiego.

To już trzecia wystawa Czapskiego, którą w Kordegardzie organizuję.

Pierwsza to w 2020 roku wystawa niepamięci z kolekcji Wittliber, również rysunki Czapskiego, ale w ogóle rysunki więźniów łagrów.

Inspiracją do wystawy była wyprawa Czapskiego do Argentyny, do Brazylii, do Urugwaju.

I potem powtórzona wyprawa Grzegorza Kozery z typem Wyspy Narodowego Centrum Kultury, który w 2019 roku pojechał śladami Czapskiego między innymi odkrywać jakie odczyty wygłaszał Czapski, gdzie zorganizował wystawę.

Najpierw poznał Czapskiego od strony literackiej, a potem pojawiła się fascynacja sztuką Czapskiego, malarstwem.

W takim nieoczywistym zestawieniu pokazujemy prace rysunkowe Józefa Czapskiego i kolaże, które stanowią rodzaj komentarza współczesnego artysta.

Chyba zresztą dość ciekawie dialogują z pracami Czapskiego.

Myślałam o tej egzotycznej podróży śladami Czapskiego, również o Czapskim przymusowym emigrancie.

Nie mamy za dużo prac właśnie z tej podróży Czapskiego do Ameryki Południowej.

Wydaje mi się, że tutaj się udało osiągnąć tak właśnie efekt, że one ze sobą jednak korespondują i że stanowią pracy Kozery komentarz do Czapskiego.

Proszę popatrzeć, tutaj jest taki charakterystyczny dla Grzegorza kola, w którym on wmontowuje samą sylwetkę Czapskiego.

I tutaj znowu montowana postać Czapskiego.

Na pewno jest to piękna postać, bardzo i pięknie narysowana, ale jeszcze tutaj jeden, bo ten wątek może się nie pojawia w rozmowach, ale koty i Czapski, bo w ogóle to ja znam Czapskiego i w ogóle, ale z tymi kotami to tak, tutaj mamy trzy, cztery właściwie, no portrety kotów w różnych pozycjach.

I rzeczywiście wydaje się, że to jest w ogóle oryginalnie oprawiona przez Czapskiego praca.

Jeszcze nie, ale pewnie przyjdzie, bo z tego co wiem, to lubi Czapskiego.

To są prace zupełnie odbiegające od tej delikatnej kreski Czapskiego, którą możemy obserwować w większości prac.

W związku z czym rzeczywiście to jest pełny przekrój umiejętności, możliwości Czapskiego, ale także jego... I nastrojów, nie?

Anemony w ogóle były ulubionymi kwiatami Czapskiego.

Ja wszędzie widzę anemony u Czapskiego.

Mamy tutaj rysunek Czapskiego na kartce pocztowej z Paryża.

Zresztą też kadrowanie jest zupełnie zaskakujące, takie kadrowanie charakterystyczne dla Czapskiego, że on po prostu tnie bardzo często w pół postaci.

Mamy siostrę Czapskiego, Karlę.

Rozmawiałam z Niel Dańby, czyli biografką Czapskiego i autorką pierwszej monografii francuskojęzycznej.

No właśnie, w jego kolekcji, ale to jest praca Józefa Czapskiego.