Mentionsy

z Chinami.

To jest traktowane przez władze i Japonii, władze, ale i komentarze szerzej analityków, obserwatorów, dziennikarzy i w Japonii, i w Korei Południowej to jest traktowane jako właśnie też taka przestroga, że Amerykanie w imię swoich interesów w relacjach dwustronnych z Chinami

Jeżeli chodzi o Japonię, ponieważ od kiedy pani Takai Chisana została premierem, te stosunki z Chinami stały się napięte.

Czy tutaj Japonia w jakiś sposób liczy szczególnie na poparcie amerykańskie w tych swoich zmaganiach, powiedzmy dyplomatycznych z Chinami, czy też Japonia raczej buduje kompletnie swoją politykę i stawia jednak na swój potencjał, aby jakoś przeciwstawić się Chinom w regionie?

Ale to, co też pan wspomniał, niekoniecznie amerykańscy sojusznicy, ale inne bardzo ważne państwa w regionie, które z kolei mają pod górkę w wielu sprawach z Chinami, tak kolokwialnie mówiąc, jak Wietnam.

I tutaj wydaje mi się, że dlatego jest taka uwaga przywiązywana i w Seulu, i w Tokio do tego, jak wyglądają relacje z Chinami, bo tutaj po stronie i Tokio, i Seulu jest ten ogromny znak zapytania, co by było, gdyby doszło do konfliktu.

To był już inny człowiek, chociaż te Chiny, które zastał Donald Trump, to już były innymi Chinami niż te z roku 2017, że tutaj Chińczycy chcieli pokazać się jako równi partnerzy wobec Stanów Zjednoczonych.

Nie ma to ani sympatii wśród opinii publicznej w Japonii, ani w Korei Południowej, ale odpowiedzialni politycy, a mam wrażenie, że tacy są i w jednym, i w drugim kraju, wiedzą, że trzeba się układać z Chinami.

Z Chinami trzeba żyć, ale robić wiele, żeby nie znaleźć się ostatecznie pod chińskim butem.