Mentionsy

Ale przede wszystkim podkupiło największą gwiazdę światowego wrestlingu, prawdziwą ikonę, postać rozpoznawalną pod każdą długością geograficzną, prawdziwego kapitana Amerykę, samego Hulka Hogana.

Miało to miejsce w 1994 roku i z miejsca Hogan otrzymał wtedy walkę o pas mistrzowski, który oczywiście zdobył ku ogłuszającej w żawie publiczności.

Hogan mógł sam decydować, czy przegra walkę, czy ją wygra.

Hogan, który przez prawie 20 lat był babyface'em, dzielnie broniącym honoru Ameryki, wiecznie uśmiechniętym, pozującym do zdjęć z niemowlakami, wreszcie mógł popisać się swoim talentem aktorskim.

Zmienił także swoją ksywę i od tamtej pory nazywał się Hollywood Hogan.

Przejście Hogana spowodowało, że wojna pomiędzy federacjami zaogniła się, a dotyczyło to zwłaszcza tych poniedziałkowych rywalizacji na oglądalność.

W latach 94-98 WCW udało się nawet wyjść na prowadzenie dzięki narracji, jaką udało się zbudować wokół Hollywood Hogana.

Wymyślili oni wtedy, że Hogan stworzy swoją ekipę złoli, takich rebeliantów, a raczej renegatów, którzy będą terroryzować WCW i prześladować rywali, przerywać walki, demolować autobusy itd.

I faktycznie, jeśli Hogan chciał zasmakować, jak to jest być znienawidzonym przez publiczność, to WCW dało mu taką możliwość.

Wracając do samego Hogana, to niestety, ale 24 lipca tego roku zmarł na zawał serca w wieku niespełna 72 lat.

Pierwszym wrestlerem, jakiego poznałem faktycznie był Hulk Hogan, ale znałem go głównie jako aktora.

Tak sztucznie napompowana, jak mięśnie Halka Hogana, można powiedzieć.

Swój pierwszy pas mistrzowski zdobył po walce z samym Hollywood Hoganem.

Sam Nash trzymał się blisko z Hollywood Hoganem do pewnego momentu, dlatego ta animozja była jeszcze większa.