Mentionsy

Festiwal Avant Art to festiwal, który łączy muzykę, sztuki wizualne, performancy i w ramach otwarcia całego festiwalu będzie zaprezentowana wystawa, wystawa Yuppie autorstwa Richiego Calvera, z którym mam okazję dzisiaj porozmawiać.

Ritchie to muzyk, artysta wizualny, poeta też poniekąd i o jego twórczości, o wystawie Yupi, o Avant-Artsie i o tym wszystkim porozmawiamy już teraz.

Ok, więc zrobiłam zaproszenie, kiedy nazwałam Cię muzykiem, wizualnym artystą, ale także poetą.

Ponieważ pracujesz z słowami, używasz wielu słów, ale czy możemy powiedzieć, że to jest poetry, to, co robisz z nimi?

Myślę, że w końcu jest to poety.

Pomyślałam też o Twojej artystce wizualnej i muzyce.

Zazwyczaj używasz tych słów i to przypomina mi o konkretnej poezji, kiedy słowo staje się wizualną reprezentacją czegoś, co ma znaczenie.

I to jest bardzo interesujące w Twojej sztuce, że te słowa stają się czymś nowym.

Ciężko jest znaleźć pełną historię, pełną doświadczalność w tym samym sposobie, w którym możesz przejeżdżać z muzyką i słowem, ale myślę, że dlatego, że robię to wszystko, to są dwie sposoby do przejścia.

Jakie są ich obrazy wizualne i muzyczne?

Zbudowałem altę, zbudowałem inną projekcję dla mojego technologa, pod śpiącym mężem, który siedzi od razu.

ale pod moją nazwą i moją wizualną rzeczą i muzyczką, słowem słowem, tak, są razem.

Są pod tym samym obrębiem, ale, wiesz, ponieważ media społecznościowe i media kontemporary, teraz możesz zobaczyć, gdzie ludzie przychodzą.

Wiele ludzi teraz zna mnie przez moją muzykę i nie zauważyli, że jestem artystką wizualną.

Natomiast muzyka jest relatywnie nowa, więc to interesujące.

Wydaje mi się, że artystka wizualna najpierw... Nie, muzyka najpierw.

Jeśli myślę o mojej młodej rocznicy, kiedy się urodziłem w technologii i rynkach, w Wielkiej Brytanii.

Ale wtedy podczas profesjonalnej artystyki wizualnej najpierw.

A potem odpocząłem od muzyki i odpocząłem od tego, co robię.

Wydaje mi się, że muzyka...

bo nie grałem bardzo dobrze w instrumentach.

Nie było to naturalne, a w sensie wizualnym miałem to, że nie cieszę się z tego, co ktoś myśli, i tylko robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię, robię.

Ale wciąż to przemyślałem i myślałem, że nie można tylko robić muzykę.

Musi być coś poza nią.

Ale od razu znaleźłem sposób, by pokazać to, co chcę.