Mentionsy

Jeżeli człowiek dostaje do dyspozycji narzędzie cierpliwe, dostępne o każdej porze, oparte na źródłach, zdolne prowadzić spokojną osobistą rozmowę bez połajanek, wyższości i kościelnej rutyny, to naprawdę nie dziwi mnie, że dla wielu osób może ono okazać się bardziej pociągające niż kontakt z duchownym, który przemawia do wszystkich, a więc w praktyce do nikogo.

Jeżeli taki chatbot rzeczywiście posiada rozległą wiedzę o danej religii, jest dobrze osadzony w źródłach, potrafi prowadzić rozmowę, pamięta wcześniejszy kontekst, reaguje spokojnie, z empatią i bez protekcjonalnego tonu, to naprawdę trzeba sobie uczciwie zadać pytanie,

Gdybym miał wybierać, czy moje dzieci mają rozmawiać o religii z dobrze zaprojektowanym, przyjaznym, uczciwie oznaczonym chatbotem opartym na źródłach, czy siedząc na kolanach u księdza, wobec którego nie mam pewności ani co do poziomu wiedzy, ani dojrzałości, ani zdrowych granic, to w wielu sytuacjach wybór wcale nie byłby dla mnie oczywisty na korzyść człowieka.

Jeżeli więc pojawia się technologia, która może dać człowiekowi spokojną, prywatną, nieoceniającą rozmowę o wierze, bez ambony, bez połajanek, bez instytucjonalnej miny wyższości, to naprawdę nie byłabym zaskoczona, gdyby dla wielu ludzi stała się ona nie drogą od religii, lecz drogą z powrotem do niej.

To zdanie wypowiedziane dla AAP przez chrześcijańskiego inżyniera Camerona Packa porządkuje sprawę lepiej niż większość alarmistycznych komentarzy, bo pokazuje, gdzie naprawdę przebiega granica.

Według AP model został wytrenowany na Biblii Króla Jakuba i kazaniach, choć twórcy nie ujawnili, których kaznodziejów użyli do treningu.

Sam CEO firmy mówił AP wprost, że użytkownik zaczyna czuć się wobec takiego bota trochę odpowiedzialny, bo bot staje się przyjacielem, co jest jednocześnie świetnym opisem siły tego narzędzia i świetnym opisem jego ryzyka.

Firma Just Like Me wygląda po prostu jak biznes, który chce zarobić horrendalne pieniądze na ludziach gotowych uwierzyć, że naprawdę rozmawiają z Jezusem.

I już samo to powinno zapalić czerwone światło.

Na katolickim polu pojawia się Magisterium AI, które samo przedstawia się jako Answer Engine for the Catholic Church, a w partnerstwie z aplikacją Halo ma odpowiadać na pytania na podstawie nauczania Kościoła, Pisma i Tradycji.

W świecie buddyjskim AP opisuje dwa bardzo ciekawe przykłady.

Pierwszy to Emi Jido, nieludzka buddyjska kapłanka AI, rozwijana przez Being AI, której twórczyni Jeanne Lim wciąż nie zdecydowała się na publiczne wypuszczenie właśnie dlatego, że uważa ten system za zbyt poważne narzędzie, by po prostu wrzucić go w świat bez odpowiedniego przygotowania wartości i zabezpieczeń.

Po pierwsze, ludzie już przyzwyczaili się do rozmów z botami o zdrowiu, terapii, samotności, seksie, lęku i codziennych problemach.

AP przypomina, że religijne AI pojawia się dokładnie w tym samym pejzażu, w którym chatboty służą już do terapii, medycznych porad, towarzystwa i relacji.

AP zwraca uwagę na kilka dużo poważniejszych problemów.

cytuje ateistę Grahama Martina, który testował niektóre z tych aplikacji i był zaniepokojony tym, że AI Jezus zachęcał go do wykupienia premium.

W chwili, gdy chatbot zaczyna łączyć język autorytetu duchowego z mechaniką apselu, robi się naprawdę niebezpiecznie.

Beth Singler z University of Zurich cytowana przez AP mówi, że część modeli była już wyłączana lub przebudowywana z powodu dezinformacji albo obaw o prywatność.

Peter Hershok, praktykujący buddysta mówi, AP rzecz bardzo ważną.

Halow już pokazuje, że partnerstwo między aplikacją duchową a narzędziem typu Magisterium AI jest możliwe.

Od technologii naprawdę nie ma odwrotu.

Napisałem w Opolu, 12 kwietnia 2026 roku.