Mentionsy

Religijne chatboty AI nie są już internetową ciekawostką dla technologicznych entuzjastów, lecz początkiem bardzo poważnej zmiany, która może odebrać instytucjom religijnym monopol na rozmowę o Bogu, wierze, modlitwie, zwątpieniu i sensie życia.

Religijne chatboty AI, które reprezentują Jezusa, buddyjskiego mnicha albo katolicki autorytet doktrynalny, nie są już technologiczną ciekawostką z pogranicza internetu i marketingu, lecz zaczynają tworzyć osobny rynek, osobny język duchowości i osobny problem dla instytucji religijnych, które przez stulecia miały niemal pełny monopol na to, kto może odpowiadać ludziom na pytania o sens, grzech, nadzieję, modlitwę, zwątpienie i Boga.

Associated Press opisała właśnie ten boom bardzo konkretnie, pokazując, że obok klasycznych chatbotów powstają narzędzia wiary z własnymi twarzami, własnym tonem, własną empatią, a czasem nawet własnym cennikiem, jak w przypadku AI Jezusa oferowanego przez firmę Just Like Me za 1,99 dolara za minutę rozmowy wideo.

Kazania wygłaszane do wszystkich, a więc w gruncie rzeczy do nikogo, moralizowanie przez osoby nie mające pojęcia o zwykłym życiu, rodzinie, codziennych relacjach, pracy, kryzysie, samotności czy seksualności odstręczały od religii skuteczniej niż jakakolwiek laicyzacja.

Pak dodał jednak coś równie ważnego mówiąc, że AI może być bardzo pomocne, ale może być też bardzo niebezpieczne.

Firma Just Like Me oferuje rozmowy wideo z AI Jezusem, za które pobiera 1,99 dolara za minutę, a pakiet 45 minut miesięcznie kosztuje 49,99 dolara.

Na katolickim polu pojawia się Magisterium AI, które samo przedstawia się jako Answer Engine for the Catholic Church, a w partnerstwie z aplikacją Halo ma odpowiadać na pytania na podstawie nauczania Kościoła, Pisma i Tradycji.

cytuje też Matthew Sandersa z Longbeard, który ostrzega właśnie przed czymś odwrotnym, czyli przed religijnymi nakładkami AI, które udają katolickie czy chrześcijańskie, choć w rzeczywistości są tylko cienką warstwą na modelu niesprawdzonym pod kątem źródeł i zgodności z doktryną.

Pierwszy to Emi Jido, nieludzka buddyjska kapłanka AI, rozwijana przez Being AI, której twórczyni Jeanne Lim wciąż nie zdecydowała się na publiczne wypuszczenie właśnie dlatego, że uważa ten system za zbyt poważne narzędzie, by po prostu wrzucić go w świat bez odpowiedniego przygotowania wartości i zabezpieczeń.

Po pierwsze, ludzie już przyzwyczaili się do rozmów z botami o zdrowiu, terapii, samotności, seksie, lęku i codziennych problemach.

AP przypomina, że religijne AI pojawia się dokładnie w tym samym pejzażu, w którym chatboty służą już do terapii, medycznych porad, towarzystwa i relacji.

Po drugie, wiele wspólnot religijnych ma realny problem spadającego zainteresowania, braku czasu duchownych i rosnącego dystansu kulturowego między instytucją a wiernymi.

Skoro użytkownik zaczyna czuć, że ma relacje z AI Jezusem czy buddyjskim nauczycielem, bardzo łatwo przekroczyć granicę między pomocą a uzależniającą zależnością.

cytuje ateistę Grahama Martina, który testował niektóre z tych aplikacji i był zaniepokojony tym, że AI Jezus zachęcał go do wykupienia premium.

Skoro AI obiecuje, że zdejmuje część wysiłku, może tworzyć złudzenie, że do duchowego szczytu da się dojechać windą.

Znacznie mądrzejsza byłaby droga tworzenia narzędzi osadzonych w źródłach, jawnie oznaczonych jako AI, nadzorowanych przez sensownych teologów i duszpasterzy, z jasnymi granicami, z wyraźnym zakazem udawania sakramentu, modlitwy czy boskiego objawienia, ale zarazem z gotowością do tego, by potraktować chatbot nie jako konkurenta Boga, tylko jako interfejs do rozmowy o sprawach, na które współczesny człowiek i tak szuka odpowiedzi w telefonie.

Halow już pokazuje, że partnerstwo między aplikacją duchową a narzędziem typu Magisterium AI jest możliwe.