Mentionsy

U Lutosławskiego to jest nawet więcej.

Poza tym jest w tym opisie Lutosławskiego również najwyższa jaźń.

Tu widać pewne podobieństwa do filozofii Leibniza, właśnie, że świat jest pełen monad, prawda, ale u Leibniza monady nie mają okien, że one się ze sobą nie mogą komunikować, a właśnie u Lutosławskiego monady, jaźnie, mają te okna, mogą się ze sobą komunikować, no i tworzyć różne wspólnoty, a nawet naród to też jest wspólnota właśnie jaźni bardzo podobnych do siebie.

Jest też tak u Lutosławskiego, że właściwie on jest bardzo niechętny wszelkiemu trwonieniu energii.

No rzeczywiście jest tak, że w filozofii Lutosławskiego jaźnie nie mają płci, tak więc jest to myślenie bardzo równościowe.

I ta chronologia Lutosławskiego jest poprawna.

Według Lutosławskiego tak, ponieważ najważniejszy jest ten dojrzały owoc myśli Platona, czyli najważniejsze są te dialogi późne.

I tak było właśnie w wypadku badań Lutosławskiego.

Ja dzwonię z Warszawy i właściwie pomyślałam sobie o Drozdowie i o tym, że to jest gniazdo Witolda Lutosławskiego, czyli rozumiem, że tym jedynym synem był Witold.

Natomiast jeżeli chodzi o Wincentego Lutosławskiego, to

Córki Lutosławskiego

To mogło też łączyć Piłsudskiego i Lutosławskiego.

Tak więc to jest taka krótka też biografia polityczna Lutosławskiego, to znaczy od Morskiego w kierunku Józefa Piłsudskiego.

Po wielkim sukcesie Lutosławskiego międzynarodowym, on powrócił do Polski, jeszcze zdążył zrobić doktorat w Helsinkach i miał obiecane, że obejmie katedrę filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W wymiarze prywatnym to dla Lutosławskiego mógł być jakiś cios, bo musiał przez następne lata wykładać głównie na zagranicznych uniwersytetach, a na prawo wykładania w polskim uniwersytecie czekał aż 20 lat do odzyskania przez Polskę niepodległości i objęcia katedry filozofii w Wilnie.

Jest też godna polecenia książka profesora Tomasza Mroza, który napisał książkę o Lutosławskim pod tytułem Jestem obywatelem utopii, co jest właśnie cytat Lutosławskiego, gdzie Lutosławski sam mówił o sobie, że jest obywatelem właśnie tej utopii Eleuterii.

Tymczasem pani Faustyna pyta, czy ekscentryczne ścieżki Lutosławskiego spotkały się z Witkacym?

To nawet wypomina taki brytyjski badacz Leonard Brandwood, kiedy bada chronologię dzieł Platona i tam przedstawia Lutosławskiego, też innych uczonych, którzy wnieśli wkład w ustalenie tej chronologii i mówi, że jeżeli chodzi o Lutosławskiego, to ta jego wyniosłość...

Natomiast trzeba powiedzieć, że po śmierci Lutosławskiego w Tygodniku Powszechnym ukazał się artykuł pod znamiennym tytułem Czy Wincenty Lutosławski był katolikiem?

No i ja pisząc biografię intelektualną Wincentego Lutosławskiego, no nie opierałem się na autobiografii, chociaż ją cytuję.

Nie pisana na kolanach, a jednak pewna fascynacja moja i podziw dla Lutosławskiego jest.

No na pewno tę misję właśnie szerzenia wolności Polska ma według Lutosławskiego.