Mentionsy

Rachunek myśli
Rachunek myśli
05.07.2025 23:00

Co kształtuje naszą osobowość? Jak stać się kimś, kto ma wpływ na innych?

Każdy z nas ją posiada, a jednak nie każdy potrafi ją w sobie odkryć. W szerokim sensie – wspólna wszystkim. W węższym – zarezerwowana dla tych, którzy potrafią świadomie ją kształtować. Osobowość – zjawisko na pograniczu tego, co dziedziczymy i co świadomie budujemy. Tajemnica, która od wieków fascynowała myślicieli: od Teofrasta i Sokratesa, przez Arystotelesa, po Henriego Bergsona i Józefa Tischnera. Co sprawia, że jedni pozostają anonimowi, a inni stają się "osobowościami" – wpływowymi, rozpoznawalnymi, zapamiętywanymi? Wyjaśnia prof. Piotr Domeracki, filozof i etyk z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 7 wyników dla "Elzenberg"

I tak na przykład twórca toruńskiej etyki prof. Henryk Elzenberg osobowość definiował, zdawałoby się niesłychanie prosto, o ile to w ogóle definicją można nazwać, w ten mianowicie sposób, że osobowość ludzka to jest nic innego jak poczucie, że się jest.

Z drugiej strony, jeśli przywołać filozofa, tym razem francuskiego, choć z korzeniami polskimi, Henri'ego Bergsona, którym także Elzenberg się zajmował, to Bergson jako filozof także popełnił

Wracając do profesora Henryka Elzenberga, który też głowił się nad tym zagadnieniem i odnosząc się do autorefleksji, do własnego życia, stwierdza niedwuznacznie, że w jego przekonaniu posiadanie osobowości wyraża się nie tylko w pewnego rodzaju

Kłopotu z istnieniem Henryka Elzenberga, gdzie ten komentując fragment, analizowany przez siebie fragment Lukrecjusza stwierdza co następuje.

I tu Elzenberg jeszcze dodaje z mocą właściwą sobie i swoim tekstom.

A więc z tej wypowiedzi Henryka Elzenberga

Przebija, przeziera wyraźnie intencja wykazania, że człowiek z osobowością, aż chciałoby się rzec z silną osobowością, choć zdaniem Elzenberga byłoby to pleonazmem tak twierdzić, więc człowiek z osobowością to jest człowiek, który czasami potrafi rzeczywiście się zbuntować, stawić opór, przeciwstawić się pewnym dominującym dookólnym modom,