Mentionsy

Ponownie więc postanowiłem o tym dojrzewającym serze podpuszczkowym, który był produkowany pierwotnie we Francji w miejscowości Camembert.

Camembert właśnie tu chodzi o tę wymowę.

Pierwsze dotyczy pisowni, która jest poprawna w oryginale, pisane przez C i przez ME.

Ca-mem-bert.

Można pisać tak jak we Francji, ale również tak jak po polsku, tylko po francusku będzie ca-mem-bert.

Ale możemy powiedzieć camembert, camembert.

Mianowicie oczywiście w mianowniku jest camembert, camembert, ale już w dopełniaczu słowniki się troszkę różnią.

Niektóre dowodzą, że jest forma poprawna tylko z u na końcu, czyli camembert, camembertu o albo

Kamamberta i kamembertu, czyli albo A albo U.

Polacy mówią kamamberta lub kamembertu.

Częściej być może nawet kamembertu, co ciekawe, ale tu

W bierniku mamy CAMAMBER lub CAMEMBERT.

Zjadłem camembert lub camembert, natomiast nie zjadłem camemberta, jakby niektórzy chcieli, czyli czy camambera.

Zatem te trzy kwestie, które dziś omówiłem składają się na problematykę funkcjonowania nazwy camembert w pisowni przez C lub przez K i w dopełniaczu camemberta, camembertu

Oczywiście nie wszyscy się zgadzają z tym rozwiązaniem, ale myślę, że w dopełniaczu jeszcze tu chciałbym dodać w liczbie mnogiej camembertów lub camamberów.