Mentionsy

Kiedyś już o nim mówiłem, ale padło pytanie o odmianę i wymowę.

Ponownie więc postanowiłem o tym dojrzewającym serze podpuszczkowym, który był produkowany pierwotnie we Francji w miejscowości Camembert.

Obecnie jest produkowany w wielu innych krajach i chodzi tu o pisownię.

Pierwsze dotyczy pisowni, która jest poprawna w oryginale, pisane przez C i przez ME.

Tak się pisze.

Można pisać tak jak we Francji, ale również tak jak po polsku, tylko po francusku będzie ca-mem-bert.

I rzadziej po polsku możemy napisać camamber przez k. Camamber.

Czyli pierwsza kwestia to jest kwestia pisowni.

Można więc tak jak we Francji i tak jak w Polsce.

I tu też słowniki dyskutują.

W jednym podawane, a w forma polska jest.

Po drugie, proszę Państwa, jest to kwestia wymowy.

A więc możemy wymawiać z francuska.

Oczywiście my nie będziemy nigdy tak jak Francuzi wymawiać z tego wyrazu.

Słowniki notują obydwa warianty i one się specjalnie nie różnią.

Myślę, że jak ktoś powie camamber, to się tutaj nikt nie wzruszy specjalnie, ani kiedy gdy powie ktoś camamber, bardziej z Polska, też będzie to wszystko w porządku.

I po trzecie jest to kwestia wymowy, która wiąże się tu

Mianowicie oczywiście w mianowniku jest camembert, camembert, ale już w dopełniaczu słowniki się troszkę różnią.

Niektóre dowodzą, że jest forma poprawna tylko z u na końcu, czyli camembert, camembertu o albo

Kamamberu albo kamamber.

Kamamberta i kamembertu, czyli albo A albo U.

Polacy mówią kamamberta lub kamembertu.

Częściej być może nawet kamembertu, co ciekawe, ale tu

Podobnie CAMAMBERU i CAMAMBERA, jeżeli wymawiamy po polsku.

Dlatego powiedziałem, że tu jest kwestia wymowy połączona również z kwestią odmiany.