Mentionsy

Szanowni słuchacze, dziś o imieniu Blanka.

Dostałem bowiem pytanie w jednym z maili o to, który wariant wybrać lepiej dla dziecka.

Czy Blanka przez C czy Blanka przez K?

W wymowie oczywiście jest tylko jeden wariant – Blanka przez K.

Ale w zasadzie przez K, no bo to chodzi o głoskę.

Słownik ortograficzny poleca wariant przez K. Ja się z tym zgadzam z wielu powodów.

To imię spolszczone, funkcjonujące w języku naszym już przez jakiś czas.

I z dwóch powodów ono jest całkiem niezłym wariantem, niezłym wyborem.

Dorosła osoba bowiem nie będzie musiała tłumaczyć, dziecko podobnie, że jest Blanką przez C, a więc ułatwia nam to komunikację.

Po drugie, jest to wariant lepszy dlatego, że w odmianie są pewne niuanse utrudniające posługiwanie się imieniem Blanka przez C, o ile w ogóle ten wariant byłby dobrym wariantem.

Sprawdziłem w internecie, słowniki wprawdzie tego imienia nie podają przez C, ale się pojawia.

W różnych tekstach.

Zatem można byłoby się pokusić o nadanie dziecku wariantu przez C. Natomiast posłuchajmy, co się dzieje.

Zatem jeżeli mamy imię Blanka, to odmieniamy to imię tak.

Jedna Blanka przez C może być napisana.

Ale nie ma kogo czego, Blanki już nie możemy odmienić i zapisać przez C. Nie zapiszemy Blanci.

Ja już kiedyś o tym mówiłem, że kiedy w obcych wyrazach, bo to jest obce imię, pojawia się ta zbitka CI, na przykład Benfika, Benfiki, no to tego C zachować nie możemy.

Zatem raz będzie Blanka wymawiana przez K, ale zapisywana przez C, a raz wymawiana przez Kiki, ale zapisywana przez K.

Komu, czemu się przyglądamy Blance?

Kogo widzimy Blankę?

Tam wszędzie C jest możliwe z Blanką o Blance, ale w liczbie mnogiej, jeśli będą tu trzy Blanki, no to będzie konieczność zapisu przez K, bo jest KI na końcu i CI w tym momencie nie jest możliwe.

To jest to drugie utrudnienie, zatem zalecałbym raczej wariant przez K pisany.

Nie będzie tu kłopotów, nie będzie problemów z tłumaczeniem i z odmianą.

Samo imię natomiast jest pochodzenia romańskiego, oznacza Blanka, no to biały, czysty, wywodzący się właśnie w języku hiszpańskim od słowa łacińskiego Blancus, w germańskich słowach też Blanku przez K, w bardzo wielu imionach, francuska Blanche czy włoska Bianka, te wszystkie

Warianty, które oznaczają kolor biały lub czysty, jest to imię spopularyzowane w bardzo wielu kulturach.

Sam wariant Blanka ma się wywodzić od hiszpańskiej wersji francuskiego imienia Blanche.

Natomiast oczywiście te wędrówki imion po Europie były bardzo skomplikowane.

I tu w tym momencie trudno jednoznacznie wskazać z którego języka na 100% to imię do Polski przywędrowało w kościele.

Natomiast oczywiście jest zawsze jakiś patron imienia.

Patronką imienia jest Blanka Kastylijska, królowa Francji, matka św.

Ludwika, zakonnica.

I też oczywiście możemy w polszczyźnie posługiwać się wariantem Bianka.

Rzadkie to jest imię, ale też nawiązuje do tego samego, dlatego pierwowzoru etymologicznego.

W związku z tym czasem te imiona funkcjonują w różnych wariantach, ale źródło mają to samo.

Wedle jednej z informacji, którą znalazłem w 2009 roku, Blanka plasowała się na 50. miejscu w grupie najchętniej nadawanych imion w Polsce.

A rozprawy z językiem w Radiu Kielce można wysłuchać codziennie od poniedziałku do piątku o godzinie 14.15.