Mentionsy

Gdy wszanął, zastał go szeroki uśmiech kuzyna leżącego na łóżku.

Kuzyn nagle usiadł z wielkimi oczami.

Gdy doszli do końca jednego z załógów, kuzyn zatrzymał ręką Schlemmera.

Przesunął się bliżej kuzyna i, gdy już nabierał tchu, żeby zadać pytanie, jedna ze ścian uliczki, w której się znajdowali, została oświetlona blaskiem pochodni.

Kuzyn obrócił się błyskawicznie i pociągnął Schlemmera za sobą w głąb uliczki.

Rzucił kuzyn i szybkim krokiem przeszedł na drugą stronę.

Kuzyn odwrócił zamaskowaną twarz w stronę Schneemera.

Schlemmer spojrzał na kuzyna kucającego przy sąsiednim nagrobku.

Idziemy za nimi, szepnął kuzyn, obserwując starca.

Nie, niczego nie widziałem, dodał kuzyn, patrząc zamyślone.