Mentionsy

W momencie, w którym ci rodzice zaczęli się kłócić o ten obraz i tam właśnie ten ojciec, Renoir, zasadniczo próbował przekonać swoją żonę, że już dość tego siedzenia w tym obrazie i spędzania tu większości życia, musimy wrócić do rzeczywistości.

Natomiast ta kłótnia między tymi rodzicami sprowadziła się do tego, że Renoir chciał, żeby oni żyli dalej, a to spędzanie czasu przez Aline, czyli przez tę matkę, czyli przez tę malarkę, spędzanie przez nią czasu w tym obrazie było w bardzo mało subtelny sposób przedstawione jako uzależnienie.

I potem jest taki wątek, gdzie Mael i Renoir już tam po pokonaniu go na końcu, zasadniczo Mael też go okłamuje, też mu robi taką rzecz, że tak, tak, tato, jakby wyjdę z tego obrazu, wrócę stamtąd.

Tak samo jak namalowany Renoir, bo poza prawdziwym Renoir, który jest kuratorem, był też namalowany Renoir i namalowana Alicja.

Są różne reprezentacje rodziny namalowane przez Renoir, w sensie przez ojca, bo on ma taki bardziej abstrakcyjny styl malowania, więc on namalował aksony, które też odpowiadają rodzinie.

Jest Renoir, ten, który broni malarki i on tam właśnie na początku robi tą masakrę na plaży, że wybija większość ekspedycji.

Więc namalowała sobie Renoira, który jest jej w pełni posłuszny, on na każde zawołanie załatwia, co tylko trzeba i jakby jeżeli kogoś trzeba tam ukrócić o głowę, to też to robi.

I jest bardzo fajna scena w ostatniej walce z Renoir, że akson malarki, akson Aline, czyli ten namalowana wersja żony Renoira, namalowana przez niego, tam się w pewnym momencie walki, jak on zaczyna przegrywać, pojawia i go cały czas leczy.

To się jeszcze dzieje przy aksonie Alicji też, namalowanym przez Renoira, który nazywa się She Who Reaches the Sky?

Właśnie ten fragment tego metaforycznego wsparcia Renoira dla Maëlle

Widać, że ten prawdziwy Renoir ma dużo empatii dla tych namalowanych postaci i on ich traktuje jako ludzi.

To jest zakończenie, które... Zakończenie jest w ogóle ustawione tak, że walczy się z Renoirem i wypycha się go z obrazu.

Ja tam widzę coś takiego, to jest oczywiście moja interpretacja, jestem po prostu ciekawy, jak to przyjmiesz, że taki główny wątek takiej, powiedzmy, toksyczności, która tam zachodzi, szczególnie między ojcem a matką, w sensie między Aline a Renoir, pojawia się tam coś takiego, że ona się poddaje temu uzależnieniu i spędza każdy dzień w tym obrazie po śmierci swojego syna.

No bo ja tu jestem jednak bardziej team Renoir, nie?

I newrony stworzyła Clea po to, żeby pomóc ojcu wygonić matkę z obrazu, bo jedyny sposób, przez to, że Aline była lepszą malarką od Renoir, on się nauczył od niej wszystkiego.

Co też pokazuje znowu, że Renoir malował bardzo te postaci z takim abstrakcyjnym... jakby z próbą oddania abstrakcyjnie esencji postaci.