Mentionsy

Będziemy rozmawiać o naszych pupilach różnych, zwierzakach, ale z głównym fokusem na twojego biszkopta.

Do tej pory pamiętam, jak przywiozłeś mnie kiedyś z biszkoptem z jakiejś knajpy albo ze ścianki i Dominika klnęła, na czym świat nie stoi, na sprzątanie samochodu z kłaków i bardzo desperacko chcieliście jakby wyczyścić tę tapicerkę naprawdę bardzo dobrze, a mój pies ma takie kłaczki małe, blond, wbijające się igiełki w różne miejsca i ja czasami miesiąc

Ja niezmiennie mam otwartą ofertę dla Was, że mogę Wam kiedyś na tydzień podrzucić biszkoptę jak pojadę gdzieś służbowo.

W ogóle drodzy słuchacze, krewni i znajomi Królika, wszyscy słuchający nas, ja przypominam, że Biszkopt zawsze szuka petsiterek i kochających cioci i wujków, więc jeżeli chcecie się kiedyś moim psem zaopiekować podczas jednych z moich wyjazdów służbowych albo moich podróży wakacyjnych, to skontaktujcie się ze mną proszę.

Uważam, że Biszkopt jest bardzo wdzięczny.

Jestem ciekawy, bo chcę z jednej strony jeszcze trochę pogadać o takich ogólnych okołozwierzęcych tematach, ale myślę, że możemy je przeplatać, bo przede wszystkim chciałbym skupić tę rozmowę na około Biszkoptajna, około tego też jakby skąd on się wziął w twoim życiu, co ci dał i myślę, że w miarę jak będziemy eksplorować te tematy, to też da nam pretekst do tego, żeby trochę bardziej zaczepić się o inne styczne okołozwierzęce.

Biszkopt ma siedem lat.

I to był taki wyglądający jak rasowy owczarek szczeniak i biszkopt.

Przyjechaliśmy do domu i padło na to, że został ze mną biszkopt, który miał się przez chwilę nazywać Torem w ogóle, ale miał tak łagodne, cieliste, takie rozmemłane, ale też mądre spojrzenie i był tak bystrym szczeniakiem,

No i został biszkoptem.

Ale w pewnym momencie śmiano się ze mnie, że jestem dziewczyną, która wszędzie chodzi z psem i jakby zaprasza się mnie, to zaprasza się też biszkopta i że to jest jakby taki pakiet.

Przed tym, jak wzięłam biszkopta, nie do końca czułam, że życie na tej planecie to jest coś, co chcę kontynuować.

I moje przyjaciółki wiedzą o tym, że mam takiego deala z Biszkoptem.

I śmieją się czasami, że jak Biszkopt już będzie takim dziadkiem, pieskiem, to rzucą we mnie nowym szczeniakiem, żebym nadal miała poczucie misji i poczucie, że jest jakaś istota, którą się opiekuje, która jest dla mnie bardzo ważna, żeby mi głupie myśli nie wróciły do głowy.

Ja osobiście jestem Biszkoptowi bardzo wdzięczny za to, że ci wyznacza taką przysługę i też nie jestem pewien na ile rzucenie szczeniaczkiem sprawi, że z następnym szczeniaczkiem będziesz chciała podpisać taki sam deal.

Że jakby póki Biszkopt żyje, potem mam nadzieję na to, że to życie romantyczne jakoś się ułoży z kimś, bo jest ten pies.

Więc tak, biszkopt jest timeline'em wielu rzeczy w moim życiu.

Mam wrażenie, że Biszkopt w pewnym sensie spełnił tutaj podobną rolę, jak w tej historii, którą przed chwilą opowiedziałem o chwastach, spełniają chwasty, czyli właśnie nawiązanie naprawdę bliskiej relacji z takim cudownym stworzeniem.

To jest ciekawe, co mówisz, ale zdecydowanie Biszkopt był w ogóle mega lekcją i nadal jest mega lekcją cierpliwości i zrozumienia, że ta żywa istota ma swoje potrzeby, swoje granice, swoje obszary wyporności i cierpliwości na przykład przytulanie.

Bo Biszkopt nie jest najbardziej przytulającym się pieskiem na świecie i czasami leże z głową na jego brzuszku, a on robi takie

Dla mnie to było niesamowite też, bo mi się zdarzyło stracić cierpliwość do biszkopta, krzyknąć na niego, zezłościć się tak dość potężnie.

Ty wiedziałaś, że przyjęcie Biszkopta wiąże się z tym, że ty nie będziesz chciała go oddać z powrotem gdzieś do schroniska.

Bo po prostu to gdzieś tam było poza twoim systemem wartości, więc to ograniczenie, że Biszkopt nie podoba się, to wynocha.

Myślę też, taka w sumie dość luźna obserwacja, ale wydaje mi się, że też zmieniła się, od kiedy masz biszkopta, zmieniła się twoja taka wrażliwość.

Że jest u ciebie większa zgoda na to, że ktoś może być bardziej... że komuś może coś nie pasować, że po prostu... Gdzieś mi się to kojarzy z tym, że właśnie, nie wiem, biszkopt zeżarł ten kawałek metalu ze ściany i że... chyba to, co próbuję powiedzieć, to to, że mam wrażenie, że już masz trochę większą tolerancję na to, że ludzie mogą robić głupie rzeczy i nie być...

Ale tak, no masz rację, że to niekoniecznie, że niekoniecznie jedyny czynnik zmiany tutaj to był biszkopt.

No to jest niesamowicie ciekawe, że twoja mama widziała dużo szybciej niż ty, że biszkopt z tobą zostanie.