Mentionsy

Ta historia powstała dzięki patronom, Miłoszowi i Gabrysi, dwóm kuzynom.

Kiedy Gabrysia i Miłosz zaczynali cokolwiek budować, Laki natychmiast musiał to obwąchać, obejść dookoła i położyć się dokładnie w środku, jakby mówił – dobra, to teraz jest moje.

– zapytała Gabrysia, która właśnie układała poduszki w idealny stos.

Gabrysia uniosła brwi.

Gabrysia pokiwała głową z szacunkiem.

– Laki – pisnęła Gabrysia – zepsułeś filar.

Gabrysia zastanowiła się.

Gabrysia zaraz za nim, bo nie zamierzała czekać.

Gabrysia wzięła planszę za brzeg.

Miłosz rozłożył ją między krzesłami, Gabrysia poukładała pionki.

Gabrysia sięgnęła po swoją maskotkę, Pierniś, pluszowego pierniczka, którego trzymała pod poduszką na co dzień.

Mogą być pionkami, powiedziała Gabrysia i postawiła pierniś na planszy.

– krzyknęła Gabrysia.

Gabrysia poczuła, jakby ktoś chwycił ją za środek brzucha i szarpnął do góry, a potem w dół, a potem trochę na ukos.

Gabrysia otworzyła oczy pierwsza.

Gabrysia spojrzała w dół.

– krzyknęła Gabrysia.

Gabrysia uklękła i wyciągnęła obie ręce.

Pierniś podbiegła na swoich maleńkich piernikowych nóżkach, trochę chwiejnie, trochę jak dziecko, które właśnie nauczyło się chodzić, i wskoczyła prosto w dłonie Gabrysi.

Gabrysia przytuliła ją do piersi, mocno, ciepło, tak jak przytulała ją co wieczór przed snem.

Jej lukrowe rączki objęły palec Gabrysi, serduszko na brzuchu zapulsowało cieplej i maleńki głosik szepnął:"Tęskniłam".

-"O Jezus Marius", szepnęła Gabrysia z oczami wielkimi jak piernikowe talerzyki.

– zapytała cicho Gabrysia.

Gabrysia stanęła przed złotą komorą.

Gabrysia przytuliła pierniś do piersi.

Rozprysnął się po ścianach i po butach Gabrysi.

Gabrysia zatrzymała się.

– krzyknęła Gabrysia przez ścianę.

– szepnęła Gabrysia z oczami wciąż zamkniętymi.

Gabrysia wyciągnęła rękę do Miłosza.

Bum skok, śmiała się Gabrysia.

Gabrysia podeszła pierwsza.

Gabrysia zacisnęła palce na trybie.

Pierniś wtuliła się w szyję Gabrysi.

Gabrysia spojrzała na tryb serca w swojej dłoni.

Miłosz spojrzał na Gabrysię.

– potwierdziła Gabrysia.

Felek pomógł Gabrysi wciągnąć laki przez drzwi wagonu, bo pies, oczarowany zapachem pierniklandii, próbował jednocześnie wsiąść i polizać drzwi.

Gabrysia wyjrzała przez okno i zaśmiała się.

Lokomotywa szarpnęła tak gwałtownie, że Gabrysia spadła z ławki.

Pierniś zadrżała na ramieniu Gabrysi.

Gabrysia otarła drobinki z ramienia.

– krzyknęła Gabrysia.

Pierniś na ramieniu Gabrysi zadrżała i schowała twarz.

Gabrysia i Miłosz dotarli do Pierniklandii, świata, w którym smaki mają głos, a pierniki mają serca.

Co zrobi Gabrysia?