Mentionsy

Felek, Adaś i Krzyś przedzierali się przez krzaki w stronę betonowej płyty, za którą ukryte było tajne wejście do laboratorium.

To tutaj, powiedział Krzyś, wskazując znajomy kształt pod siatką maskującą.

Krzyś uniósł latarkę.

Krzyś aż podskoczył.

Zauważył Krzyś.

Niemożliwe, zaprzeczył Krzyś.

Albo kable, albo rury, dodał Krzyś.

Tomek zaglądał za regały, Adaś stukał w ściany, a Krzyś sprawdzał podłogę.

Krzyś zatrzymał się nagle przy regale w rogu pomieszczenia.

Wow, Krzyś otworzył usta.

No to mamy odpowiedź na pytanie, gdzie kończą się te tajemnicze linie z mapy, powiedział Krzyś.

Albo jak w słoiku po ogórkach z 1944 roku, dodał Krzyś.

Zapytał Krzyś.

Krzyś poświecił latarką, ale niczego nie zobaczyli.

spytał Krzyś.

A te litery SW, zamyślił się Krzyś.

Krzyś przejechał palcem po biurku, zostawiając czystą smuszkę wśród kurzu.

– zawołał Krzyś.

Krzyś aż klasnął w dłonie.

Czyli... zaczął Krzyś.

Bliźniacy – dokończył Krzyś z szeroko otwartymi oczami.

Otworzyć go mogą tylko osoby o niemal identycznym, powtórzył Krzyś.

Tomek przesuwał palcem po ścianie za biurkiem, Krzyś odsuwał krzesła, a Adaś zaglądał za szafę.

Krzyś pomógł mu lekko odsunąć płótno.

Zaproponował Krzyś.

To chyba taka na kod genetyczny, dodał Krzyś marszcząc brwi.

Krzyś otworzył szeroko oczy.

Krzyś wziął latarkę, Tomek ziarno, a Adaś rozejrzał się po ostatni raz po laboratorium.

– O nie… – wyszeptał Krzyś.

Tomek znalazł sprężystą gałąź, Adaś gumkę od maski, Krzyś sznurek od kurtki, a Felek zmontował z tego wszystkiego prowizoryczną procę ratunkową.

Brzmi jak projekt NASA, zachichotał Krzyś.

Adaś napiął gumę, Krzyś trzymał pojemnik, Tomek zaczął odliczanie.

– krzyknął Krzyś.

Patrzcie, powiedział Krzyś, nawet huśtawka już się nie rusza.

O nie, zawołał Krzyś.

Tajne laboratorium, misja z kodem biometrycznym do sejfu, dopowiedział Krzyś.

Z dżemem truskawkowym, doprecyzował Krzyś.

Felek, Adaś, Krzyś i Tomek odkryli, że historia o Lagunie skrywała coś znacznie bardziej niezwykłego niż potwora.