Mentionsy

Laguna znów tętni tajemnicą, a Felek Wafelek i drużyna z Lipowa mają przed sobą zadanie, od którego może zależeć przyszłość całej okolicy.

Felek Wafelek i Sekret Laguny.

Jeżeli Felek stał się już znajomym głosem w Waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę.

Felek, Adaś i Krzyś przedzierali się przez krzaki w stronę betonowej płyty, za którą ukryte było tajne wejście do laboratorium.

Felek stanął w pozycji obronnej, jak mały wafelkowy ninja.

Adaś krzyknął, a Felek zamrugał z ulgą.

Felek roześmiał się cicho, strzepując z siebie napięcie.

Felek spoważniał, po czym uniósł brew z determinacją.

Felek poprawił wafelkową czapeczkę, która w blasku świateł błysnęła niczym hełm dowódcy i ruszył przodem.

Ta sama, którą Felek i chłopcy znaleźli w skrzynce wykopanej przez Tusię na zrzutowisku Pierzyna, ale podczas ucieczki przez ożywającymi kaktusami mutantami pozostawili w pośpiechu.

Tomek pochylił się nad nią, rozkładając szeroko kartę, a Felek wspiął się na stołek, żeby widzieć lepiej.

Mmm... mruknął Felek poprawiając czapeczkę.

Felek uniósł brwi i przesunął czekoladowym palcem po mapie.

Albo przygoda, która nas wzywa, skwitował Felek teatralnie.

Felek przykucnął i przesunął palcem po posadzce.

Hmm, to nie przypadek, mruknął Felek.

Ostrożnie, agentko, zawołał Felek, ale było już za późno.

I gdzie zaczyna się kolejna przygoda, dodał Felek, poprawiając wafelkową czapeczkę.

Słusznie, odparł Felek.

Felek wkroczył pewnym krokiem w ciemność, rozświetlaną błyskami latarek, a jego śmiech odbił się echem w korytarzu, prowadząc za sobą resztę drużyny.

Felek roześmiał się.

Z przodu Felek zatrzymał się przy rozwidleniu.

Albo do kolejnego problemu, dodał Felek z uśmiechem.

Felek prowadził, trzymając w ręku latarkę niczym miecz światła.

Felek spojrzał na zwisające kable.

Czekoladowa kreatywność zawsze serio, odparł z uśmiechem Felek.

– Poświęcenie dla nauki – stwierdził Felek.

Felek podszedł bliżej, sprawdzając latarką.

Felek położył dłoń na klapie i nacisnął.

Felek spojrzał w górę i szepnął.

Felek uśmiechnął się lekko i pchnął klapę szerzej.

Felek pierwszy wciągnął się na górę, ostrożnie stawiając kroki po zapylonej podłodze.

Felek spojrzał na delikatne, wycięte w drewnie wzory.

To na pewno dom jednego z naukowców z tego laboratorium, powiedział Felek przeglądając notatki.

Felek zmrużył oczy, jakby nagle coś mu zaświtało w czekoladowym umyśle.

Na to wygląda, potwierdził Felek spokojnie.

Felek uśmiechnął się lekko.

Felek skinął głową.

Felek skinął głową.

Nie dowiemy się, zanim nie znajdziemy sejfu, powiedział Felek.

Dobra tropicielka, pochwalił ją Felek.

W końcu Felek zatrzymał się przy ogromnym, zakurzonym obrazie sięgającym aż od ziemi do polowym ściany, przedstawiającym zielony pejzaż.

Czekoladowo dużo, mruknął Felek.

Felek poprawił czapeczkę i pochylił się nad klawiaturą.

— Felek, ty to masz nos do historii.

— Hmm, raczej do kodów z epoki — uśmiechnął się Felek.

– mruknął Felek, podchodząc bliżej.

Felek pochylił się nad jedną z wajch, stukając w panel.

Felek uniósł wzrok na chłopców.

I właśnie o to chodzi, uśmiechnął się Felek.

– zapytał Felek.

krzyknął Felek.

Musimy się spieszyć, powiedział Felek zwracając się do reszty.

Felek spojrzał na nich z dumą.

Felek zmrużył oczy.

Ej, nie ma mowy, powiedział stanowczo Felek.

Wtedy Felek podrapał się po czekoladowym czole, poprawił czapeczkę i uśmiechnął szeroko.

Procą, odpowiedział Felek.

Tomek znalazł sprężystą gałąź, Adaś gumkę od maski, Krzyś sznurek od kurtki, a Felek zmontował z tego wszystkiego prowizoryczną procę ratunkową.

A teraz cisza, powiedział Felek wskazując procą w stronę laguny.

Operacja Zielony Wsad zakończona sukcesem, powiedział Felek oddychając głęboko.

Felek przyglądał się Lagunie z czułością.

No i trochę czekolady na dodatek, mruknął Felek z rozbawieniem.

A mnie pewnie posmaruje masłem i zje, dodał Felek z przymrużeniem oka.

Wspaniale, odparł Felek z powagą.

Felek uśmiechnął się szeroko i wskoczył na krzesło.

Felek, Adaś, Krzyś i Tomek odkryli, że historia o Lagunie skrywała coś znacznie bardziej niezwykłego niż potwora.