Mentionsy

Dzisiaj porozmawiamy z ratownikiem medycznym Jankiem, który również prowadzi social media Janek43 oraz napisał książkę Polski SOR.

Pracowałeś przez jakiś czas na SOR-ze, czyli szpitalnym oddziale ratunkowym.

Ojej, ja się zwolniłem w pandemii z SOR-u z wielu powodów.

Miałem dosyć pracy w trakcie pandemii, dosyć tamtej części gdzieś mojego życia, ale też przy okazji byłem strasznie zmęczony pracą na SOR-ze, bo praca na SOR-ze jest ekstremalnie obciążająca.

Nie da się jej porównać tak jeden do jednego z pracą w pogotowiu ratunkowym, natomiast myślę, że większość moich koleżanek i kolegów przyzna, że średnia dwunastka na SOR-ze jest zawsze cięższa niż masakrycznie, ekstremalnie ciężka dwunastka, czy nawet dobaw ze Spodarku Ministra Medycznego.

Na SOR-ze, tam gdzie pracowałem, było nas dwanaścioro, trzynaścioro, a pacjentów potrafiłoby być wtedy sześćdziesięciu, siedemdziesięciu, a ostatnio jak spotkałem się z kolegą, to powiedział mi, że potrafią mieć nawet stu pacjentów jednocześnie.

Natomiast pracując na SOR-ze, jako ratownik medyczny, jest się częścią zespołu terapeutycznego.

Czy chciałbym wrócić na SOR?

Bo na SOR jest o wiele więcej medycyny ratunkowej.

Na SOR się więcej dzieje.

Natomiast przyjeżdżam na SOR z pacjentem, patrzę na moich kolegów, koleżankę i mówię, bo chorzę.

No bo znów praca na SOR-ze ma swoje plusy względem pracy w pogotowiu.

I czynności medyczne, które wykonuje się czasami na SOR-ze w pięć osób, my w pogotowie robimy w dwie, w trzy.

To jest ciekawe o czym mówisz, ponieważ ja jako osoba z boku na to patrząca, to myślę, że praca w karetce jest bardziej obciążająca psychicznie, ze względu na to, że dojeżdżasz często do najbardziej drastycznych akcji, przypadków, a jednak na SOR-ze oczywiście są przywożeni tacy pacjenci, ale to nie ty jesteś pierwszym, który ich zobaczy.

do przemocy domowej, natomiast tak stricte medycznie to przede wszystkim ta niepewność, no bo jak ktoś dyżuruje na SOR-ze, ma ze sobą 10 ratowników, 10 pielęgniarek, 3 lekarzy, tomograf, laboratorium, 6000 urządzeń, to jest mądry.

Natomiast jeżeli ktoś ma potrzebę zmiany świata, pomagania ludziom i ratowania innych co 15 minut, no to myślę, że po roku w nasorze czy w pogotowiu po prostu albo zmieni branżę, albo sam wyląduje w szpitalu.

Są ludzie, którzy potrafią przyjść na SOR tylko po to, żeby np. mieć się gdzie przespać.

Kiedyś może byłbym bardziej poirytowany, a teraz sobie myślę, że jeżeli dla kogoś najlepszą opcją na spędzenie nocy jest poczekanie na sorze, to może nawet trochę mu współczuję.

Tak de jure, powinienem tą pacjentkę zapakować i to nawet nie najbliższy sora, a zabrać ją do szpitala z zapleczem urologicznym, czy tam te 40 kilometrów dalej.

No nawet gdybyśmy założyli pozytyczną sytuację, że miałbyś swojego pacjenta na sorze.

Ale dużo fajnych rzeczy się zadziało, w tym tego słowa oznaczeniu, że jakby cały ten łańcuch dowodzenia zadziałał i też poinformowanie SOR-u.

Udało się po raz pierwszy w mojej krótkiej karierze zrobić coś takiego, że poinformowaliśmy SOR, że chce na SOR-ze chirurga i krwi, bo mam urazowe zatrzymanie krążenia i na SOR-ze czekał chirurg i krew i tego gościa tam na SOR-ze otwierali.

No bo ciężko jest porównywać resustrację na internie, na neurologii z entą resustracją w tym tygodniu na SOR-ze.