Mentionsy

Kanwą docenionego ośmioma nominacjami do Oscara obrazów z 1980 roku jest historia Josepha Merricka, mężczyzny, który stał się atrakcją pokazów osobliwości w wiktoriańskiej Anglii z powodu znacznych deformacji ciała, które przyniosły mu tytułowy przydomek.

Film zaczyna się od psychodelicznej, bardzo lynchowskiej sceny, w której przyszłą matkę Merricka ogarnia przerażenie na widok słonia.

Ta folklorystyczna wersja wydarzeń pojawia się w biografiach Merricka w nieco odmiennej formie.

Zachowały się bowiem przekazy, że w 1862 roku, czyli w roku urodzenia Merricka, z cyrku w jego rodzinnym Leicester faktycznie uciekł słoń, który siał popłoch wśród mieszkańców miasta.

Co zatem spowodowało deformację ciał Merricka?

W obrazie Lyncha Merricka, granego przez Johna Herta, poznajemy już jako żywą atrakcję pokazu osobliwości w londyńskiej dzielnicy East End.

Show z udziałem Merricka widzimy oczami chirurga Frederica Travesa w tej roli Antony Hopkins, wiedzionego zawodową ciekawością.

Poprosił Merricka o przyjście do znajdującego się nieopodal szpitala.

W filmie Traves od razu bierze Merricka pod opiekę, bo jest przerażony warunkami w jakich żyje mężczyzna.

Traves określił Merricka najbardziej obrzydliwym okazem ludzkości jaki kiedykolwiek widział.

Tym razem jest to nocny stróż ze szpitala, który za pieniądze wprowadza do pokoju Merricka typy spod ciemnej gwiazdy znęcające się okrutnie nad biedakiem.

Nie znamy przekazów świadczących o tym, że Merricka nachodzono w szpitalu wbrew jego woli.

Zabieg ten pozwala jednak scenarzystom na wprowadzenie do historii wątku uprowadzenia Merricka ze szpitala przez pana Batesa.

Nie zmienia to faktu, że w Belgii Merricka faktycznie spotkały nieprzyjemności.

Faktem jest, że życie Merricka odmieniło się po zamieszkaniu w szpitalu.

Merricka odwiedzały osoby z wyższych sfer, które były ponoć oczarowane obyciem i kulturą osobistą mężczyzny.

Po pierwsze przyjaźń Mitch Kendall i Merricka opierała się głównie na korespondencji i zbiórce na utrzymanie mężczyzny organizowanej przez aktorkę.

W ostatniej scenie widzimy Merricka, który kończy model kościoła.

Scenariusz filmu oparty jest na wspomnieniach Frederica Travesa i właśnie on błędnie nazywał Merricka imieniem John zamiast Joseph.