Mentionsy

W całej filmografii zmarłego na początku 2025 roku Davida Lyncha, tego wielkiego surrealisty współczesnego kina, najbardziej lubię dwa filmy o ironio najmniej surrealistyczne.

Film zaczyna się od psychodelicznej, bardzo lynchowskiej sceny, w której przyszłą matkę Merricka ogarnia przerażenie na widok słonia.

W obrazie Lyncha Merricka, granego przez Johna Herta, poznajemy już jako żywą atrakcję pokazu osobliwości w londyńskiej dzielnicy East End.

Londyn w filmie Lyncha to cuchnąca metropolia pełna szemranych typów,

Odtwarzając szemraną dzielnicę, Lynch zadbał o każdy najdrobniejszy szczegół.

No i tutaj warto dodać, że scenariusz obrazu Lyncha bazuje na wspomnieniach samego Travesa spisanych kilka dekad po śmierci Człowieka Słonia.

Nikt go co prawda w klatkach z pawianami nie przetrzymywał, jak chciał tego Lynch.

Jego historią zainteresowała się też księżna wali Aleksandra i znana aktorka Madge Kendall, choć rola tej drugiej w historii Człowieka Słonia jest przez Lynch'a wyolbrzymiona.

Merrick owszem miał ponoć odwiedzić teatr, ale nie otrzymał tam owacji podobnych do tych, które widzimy w obrazie Lyncha.

W obrazie Lyncha Merrick nosi imię John, a nie tak jak prawdziwy człowiek słoń Joseph.

Być może swoją odpowiedź na to pytanie dawał sam Lynch.