Mentionsy

Powojnie
Powojnie
06.03.2026 17:00

Iran kontra Zachód. Ambasada USA w Teheranie rękach rewolucjonistów. Początek rządów Chomeiniego.

Cześć, w związku z obecną sytuacją na Bliskim Wschodzie postanowiłem nagrać kontynuację filmu o rewolucji islamskiej w Iranie. W pierwszych miesiącach po przejęciu władzy przez radykałów z ajatollahem Chomeinim na czele przed amerykańską ambasadą regularnie dochodziło do demonstracji. Amerykanie byli w Iranie postrzegani jako sojusznicy obalonego władcy – szacha Mohammada Rezy Pahlaviego. Tym bardziej że po ucieczce z kraju planował on leczenie onkologiczne w Stanach Zjednoczonych. Jednocześnie przez wiele lat jego reżim był wspierany przez Waszyngton, a Amerykanie szkolili między innymi irańskie służby bezpieczeństwa.4 listopada 1979 roku wydarzyło się jednak coś więcej niż kolejna demonstracja przed siedzibą amerykańskiej dyplomacji w Teheranie. Rozgorączkowany tłum wtargnął do budynku i wziął do niewoli kilkudziesięciu Amerykanów. Przez kolejne 444 dni pozostawali oni w rękach radykałów, którzy szantażowali Biały Dom, domagając się ustępstw wobec nowych władz Iranu. Jak udało się zakończyć ten kryzys? Dlaczego wrogość wobec Stanów Zjednoczonych jest w Iranie tak silna? Tego dowiecie się, słuchając najnowszego odcinka serii „Powojnie”.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 10 wyników dla "Chomeini"

Ayatollah Chomeini, od lat przybywający na wygnaniu, otwarcie atakował laicyzację państwa i reformy szacha, w tym równouprawnienie kobiet.

W styczniu 1978 roku po kolejnym ataku prasowym na Chomeiniego wybuchły pierwsze zamieszki.

Chomeini w tym czasie działał już we Francji, dokąd trafił po wydaleniu z Iraku.

Pozwolił też powrócić Chomeiniemu do kraju.

13 stycznia 1979 roku w Paryżu Chomeini powołał radę rewolucyjną, wzywając do obalenia monarchii.

Na początku lutego Chomeini wrócił do Teheranu.

Chomeini i jego współpracownicy rozpętali potężną kampanię propagandową przekonując, że to oznacza iż Waszyngton nie pogodził się z utratą wpływów w Iranie i może przygotowywać kolejny zamach stanu podobny do tego z 1953 roku.

Szturm szybko uzyskał poparcie Chomeiniego.

Natomiast w Teheranie Chomeini wykorzystywał kryzys propagandowo, przedstawiając okupację jako symbol zerwania z Zachodem i zwycięstwa rewolucji.

Bliski współpracownik Chomeiniego, Saged Tabatai, nawiązał kontakt z amerykańską administracją za pośrednictwem rządu zachodnich Niemiec.