Mentionsy

I to, co my obserwujemy znowu, to jest to, że ta polskość jest też włączająca, że to, o czym pan profesor mówił, że część Polaków za granicą nie chce mówić po polsku, to jednak my widzimy, że identyfikacja z polskością, czy emocjonalny związek z polskością nie wyklucza związku z Europą.

Po pierwsze właśnie to, co mówiłem wcześniej, czy na ile ktoś jest emocjonalnie związany z Polską i na ile jest emocjonalnie związany z Europą, przy czym nie mówimy Unią Europejską, żeby to się nie kojarzyło z instytucjami europejskimi, z Brukselą i z całym aparatem urzędniczym, tylko w ogóle z Europą jako taką.

No i teraz tak, to co my widzimy, na przykład w Polsce, to jest tak, że ponad 40% badanych mówi, że ta identyfikacja z Europą jest przynajmniej taka sama jak z polskością.

Które mówi, że w zasadzie no to obie są dość silne, no ta europejska jest trochę słabsza, ten związek emocjonalny z Europą jest trochę słabszy, ale też jest, ale różnica nie jest duża.

I jest jakieś około 30% badanych, którzy zdecydowanie mówią, że emocjonalny związek z Polską jest silniejszy niż z Europą.

Na Europę rozumiem tak bardzo ogólnie jak Europę, że dla wielu badanych to jest w sumie niewiele, nie ma dużej różnicy między emocjonalnym związkiem z polskością a z Europą.

Na drugim miejscu i te 75%, z rodziną 41%, a z Europą 11%.

Natomiast to, co widzimy, to jest tak, że dla nich jest to właśnie takie bardziej włączające, że ten emocjonalny związek z Polską nie jest wykluczający na, nie wyklucza związku z Europą.

Że mają silny związek emocjonalny z Polską, a nie mają tego związku z Europą.

I bardziej jakby, że związek z Polską też oznacza związek, jakieś emocjonalne związanie z Europą.