Mentionsy

To wszystko zawiera w swojej książce palestyński historyk Rashid Khalidi.

A za punkt wyjścia weźmiemy książkę Rashida Khalidiego, Palestyna.

Może wyjaśnijmy, kim jest Rashid Khalidi i z jakiej perspektywy snuje tę swoją opowieść o Palestynie.

Rashid Khalidi jest jednym z najwybitniejszych historyków palestyńskiego pochodzenia, palestyńskich historyków.

Dlatego, że Khalidi wywodzi się z jednej z takich ważniejszych rodzin palestyńskich, z takiej palestyńskiej arystokracji.

Dlatego też w tej historii wojny stuletniej Khalidi pozwala sobie odchodzić od takiej opowieści skupiającej się na wydarzeniach politycznych, militarnych, międzynarodowych, geopolitycznych i wchodzi też z taką opowieścią trochę o własnym doświadczeniu i doświadczeniu swojej rodziny, bo tak się składa, że

To samo dotyczy jego kuzyna Walida Khalidiego, starszego kuzyna, który jest też bardzo ważnym historykiem palestyńskim.

To samo dotyczy Husayna Khalidiego, który z kolei był jego chyba stryjecznym dziadkiem.

Khalidi był wtedy w Bejrucie wraz z własną żoną, która była w ciąży z dwiema małymi córeczkami, więc cała ta historia sprawia, że ta opowieść polityczno-militarna nabiera też takiego smaku, takiego bardzo ludzkiego, ludzkiej perspektywy.

Ja miałam takie wrażenie czytając książkę Halidiego, że w historii Palestyny i tego wszystkiego co działo się na przestrzeni ostatnich stu lat, w pewnym sensie zawarło się wszystko co najgorszego w XX wieku, bo i kwestie związane z kolonializmem,

Skoro mówimy o różnych opowieściach i o różnych narracjach, to Khalidi pisze wprost, że to co palestyńczykom, jeśli nie uniemożliwiło, to przynajmniej utrudniło czy zdobycie własnego państwa, czy po prostu stanie się jakimś istotnym głosem na tej arenie międzynarodowej, była nieumiejętność przekazania spójnej historii, swojej historii.

O tym pisze Halidi, ale o tym pisze też chociażby Enzo Traverso w książce Gaza w obliczu historii.

Książka Rashida Khalidiego w jakimś sensie daje nadzieję, no bo pokazuje, że katastrofa, czyli nagba w latach 1937-48, to był moment, w którym przygniatająca większość Palestyńczyków została wypędzona ze swoich domów, ze swojej ziemi.

Tak to w każdym razie Halidi przedstawia ruchu palestyńskiego, chociaż też bardzo gorzkie.

Zarówno Halidi, jak i Traverso czy Paweł Mościcki piszą o podwójnych standardach, piszą o pewnej hipokryzji społeczności międzynarodowej, która przejawia się nie tylko w kwestii izraelsko-palestyńskiej.

Autorem był Walid Khalidi, czyli starszy kuzyn Rashida Khalidiego, autora książki, o której rozmawiamy.

Przypomnę, że punktem wyjścia do naszej rozmowy była obszerna publikacja Rashida Khalidiego.