Mentionsy

No i chciałam od tego zacząć.

Mam na myśli oczywiście chociażby dostęp do źródeł czy ogólną sytuację związaną z współczesną Rosją.

Zdecydowanie to nie jest łatwy czas dla osób, które chciałyby do Rosji pojechać, żeby tam pracować nad reportażem.

Teren zagrabiony taki, żeby było widać ślady, gdyby ktoś chciał wtargnąć do zamkniętej strefy.

A dodajmy, że to nie tylko specjaliści i osoby, których wiedza i umiejętności były niezbędne do opracowywania chociażby tajnej broni czy rozbudowywania programu nuklearnego, ale przecież także rzesze mieszkańców, którzy po prostu musieli umożliwiać funkcjonowanie organizmu, jakim jest miasto.

Nie mówiąc już o chociażby znakomitych warunkach edukacyjnych dla dzieci, o zajęciach sportowych i innych tego rodzaju sprawach, które znacząco ułatwiały życie mieszkańcom miast zamkniętych.

No ale trzeba dodać, że poza tymi sierankowymi warunkami życia, miasta zamknięte miały rzeczywiście kluczowe znaczenie dla

Pani opisuje ten chaos, który nastąpił po rozpadzie Związku Radzieckiego w sposób, który momentami można nazwać humorystycznym, no bo trudno inaczej traktować chociażby różne administracyjne nieporozumienia, które zaczęły się pojawiać.

W dokumentach amerykańskich z tamtego czasu można znaleźć zdjęcia zakładów i ulic, których dzisiaj Rosjanie nie mogą fotografować pod groźbą tego, że zostaną aresztowani za szpiegostwo.

Bo wtedy rzeczywiście wywiady takie jak CIA czy MI6 były skłonne podjąć gigantyczne operacje ryzykowne, kosztowne, żeby się na przykład dowiedzieć czy Rosja wie jak obrabiać Pluto.

Dawno temu trafiły CIA czy MI6.

Tak, Rosja wie, jak odrabiać pluton, Rosja ma zakłady atomowe, wiemy, co w nich robi, wiemy, gdzie są te zakłady, kto jest dyrektorem, bo każdy zakład ma stronę internetową i można obejrzeć filmy z tych zakładów, chociażby w nagraniach, które wykonuje Rosatom.

Swego czasu CIA zbudowało samolot szpiegowski.

Specjalnie powstał dla CIA tak zwane te samoloty U2, które miały fotografować miasta zamknięte z powietrza.

Dzisiaj nikt tego nie zrobi, bo przecież my mamy satelity i ogromną większość tych budynków, zakładów i technologii to każdy z nas przed internetem siedząc może sobie obejrzeć na portalach chociażby związanych ze sprzedażą nieruchomości takich jak

Czy uważa pani, że tego rodzaju przedsięwzięcia są dziś jeszcze bardziej potrzebne niż kiedyś?

Jak wspomniałam, pracuję już przy tym projekcie od 9 lat i przez ten czas byłam w stałym kontakcie z przedstawicielami innych miast posiadających ten tytuł lub przygotowujących się do jego przyjęcia.

Wiele zależy chociażby od pogody.

Wierzę jednak, że dziedzictwo tego przedsięwzięcia pozostanie z nami na długo.

Na koniec chciałabym odnieść się do Pani doświadczenia jako artystki.

Pochodzę z Nowej Goricy i wróciłam tutaj właśnie, by pracować nad ideą ESK, ale większą część życia spędziłam w Lublanie.

Wchodził w ich świat, tłumaczył ich wiersze i coraz bardziej chciał się nimi podzielić.

No i nie zapominajmy malarstwo, które jest nadal ważną częścią jego życia.