Mentionsy

Faustyna Kowalska, ani nie są w Nowym Testamencie w Ewangeliach, tylko są w Starym Testamencie, jeżeli chodzi o obraz Boga Starego Testamentu.

I czasem zapominamy, że Biblia to jest tak naprawdę biblioteka wielu dzieł, pochodzących od różnych autorów, z różnych czasów i posługujących się wieloma gatunkami literackimi, ale z drugiej strony widać w Biblii jakąś niesamowitą spójnie, jakąś spójność, jeżeli chodzi o zasadnicze przesłanie właśnie na temat Boga.

My czasem mamy większą potrzebę bronienia Boga niż sam Bóg.

Potężne przesłanie i potężny, nowy, nieznany dotąd w historii obraz Boga.

Tymczasem to ludzie właśnie w Biblii odnajdują jakiś taki obraz Boga, który ich pociąga, który ich fascynuje i który uznają w swoim sercu i mają to jakieś doświadczenie.

Myślę, że z jednej strony mamy ten zewnętrzny fenomen Biblii jako tekstu kultury, ale z drugiej strony mamy Biblię jako tekst o potężnym przesłaniu na temat Boga, człowieka i świata.

Koran dla milionów ludzi również jest tekstem, który niesie jakiś obraz Boga i też jest punktem odniesienia dla milionów osób.

I posługujących się wieloma formami literackimi, ale z drugiej strony widać w Biblii jakąś niesamowitą spójność, jeżeli chodzi o zasadnicze przesłanie właśnie na temat Boga.

Mamy Boga, który zsyła plagi na Egipcjan, bo mu jego Żydów tam ktoś źle potraktował.

Różni się co do obrazów Boga, co do obrazów jakichś tam... Pierwsza podstawowa różnica i to powiedzmy, jeżeli chodzi o, tak jak powiedziałeś, Stary Testament, Nowy Testament, to jest to, że Nowy Testament dopiero nam objawia prawdę o Trójcy Świętej.

W Starym Testamencie mamy Boga jedynego, jednoosobowego, który nie ma, tam nie ma jeszcze tej wyrażonej wprost przynajmniej.

Ale Stary Testament mówi o jedności i jedyności Boga, a nagle w Nowym Testamencie dowiadujemy się, że nie tylko Bóg ma Syna, ale wręcz że ma Ducha, którym się posługuje w świecie i ten Duch jest osobą.

Mamy pewien wyróżniający się spójny obraz Boga.

I to, co powiedziałeś chociażby o Bogu Starego Testamentu, obrazie Boga np.

przemoc, która się pojawia, albo obrazy Boga karzącego, a tu nagle w Nowym Testamencie Jezus przychodzi i mówi, że Bóg jest miłością.

Faustyna Kowalska, ani nie są w Nowym Testamencie w Ewangeliach, tylko są w Starym Testamencie, jeżeli chodzi o obraz Boga Starego Testamentu.

Czy to mamy w księdze Jonasza, czy to mamy w tekstach z Księgi Wyjścia, czy w wielu innych tekstach z Ozeasza, który porównuje Boga do Matki, do Ojca i tą Miłość Bożą do takiej najbardziej mocnej

I pod tym kątem ja mówię, że mamy pewien spójny obraz Boga.

Ale jednak da się zauważyć, moim zdaniem, jako biblista, który bada te teksty też na tle różnych innych literatur, właśnie taki obraz Boga, który na takim szerszym tle jest spójny,

Obrazu Boga, który potrafi użyć przemocy, a z drugiej strony tego Boga, który z jakichś powodów w innych sytuacjach nie używa tej wspomniana Niniwa.

Łaskawie, dobrze, wielkodusznie, a z drugiej twardą ręką, więc z tego można wyciągnąć wniosek nie tylko Boga miłości, ale Boga kapryśnego dosyć.

Właśnie taki kapryśny obraz Boga czy przemoc, która się pojawia wychodząca z tej boskiej perspektywy.

Ja bym powiedział, że to akurat to dla mnie nawet nie jest problemem, dlatego że Biblia pokazuje obraz Boga na sposób ludzki i trochę na sposób taki, jak to powiedzieć, takiego ojca, który z jednej strony kocha, z drugiej strony jest sprawiedliwy, więc może ukarać.

A nagle u Koheleta mamy obraz Boga, który jest niedostępny, daleki, niezrozumiały.

Więc owszem, mamy pewne obrazy Boga, które różnią się, ale dalej dla mnie, jak ja patrzę z perspektywy już całości, nie patrząc na poszczególną księgę,

Te obrazy tworzą nam jakiś jeden spójny obraz Boga, który został później w chrześcijaństwie bardzo mocno już podjęty i wykorzystany.

Czy to to, że Biblia przedstawia antropomorficzne obrazy Boga, czyli takie, no wiadomo, człowiek nie ma możliwości inaczej opowiadać o Bogu, jak na sposób ludzki.

My wszystko antropomorfizujemy, od przedmiotów martwych, przez zwierzęta, po właśnie Boga, bo jesteśmy ludźmi i tak działa nasz umysł.

Więc również w Biblii mamy mnóstwo takich antropomorficznych i ludzkich wyobrażeń Boga.

Czy ludzie wierzący jako słowo Boga, to czasem możemy mieć sobie trochę małą zgodę na to, że Biblia jest w pełni autorstwa ludzkiego, że jest w pełni dziełem człowieka.

Bo my mówimy, że Biblia jest słowo Boga, słowem Bożym, jest listem Boga do człowieka.

Też to przeżywamy i też rzutujemy to na Pana Boga.

I łatwo jest wtedy to przeczytać w taki sposób, że to są teksty egzystencjalne, opisujące kondycję bardziej człowieka niż samego Pana Boga, czy człowieka wobec transcendencji jakąś, której potrzebuje.

Ale jaki jest argument, żeby powiedzieć, że te teksty opisują Boga, a nie tylko moje tęsknoty?

Zdecydowanie tak jest, że Biblia wyraża, mamy księgi machabejskie, które są pisane po czasie wojny, więc one będą wracać do teologii wojny, świętej wojny i one przedstawiają właśnie Boga z tej ludzkiej perspektywy na zasadzie takiej, że my sobie tak wyobrażamy, prawda, że Pan Bóg nas tu wspomaga i tak dalej.

To już jakby zostawmy, to jest oczywiście takie mechanistyczne definicje natchnienia, że Bóg po prostu dyktuje, a człowiek spisuje zupełnie nieświadomy i bezwolny te Słowo Boga.

Bo dzisiaj również traktujemy natchnienie jako proces niekończący się w tym sensie, że to nie jest tak, że jak autor właśnie miał to nowe poznanie, tak jak Chełmoński miał tutaj nowe poznanie Boga, spisał je, zamknął i koniec.

I tutaj bym widział to, czy z jednej strony mamy autora, który właśnie, tak jak ten Chełmoński, ma pewne rozpoznanie nowości, nowego obrazu Boga.

I jednocześnie oczywiście pojawi się pytanie, czy każdy inny tekst, któremu bym pozwolił na to, to nie wywoła we mnie jakiegoś procesu prowadzącego mnie do wyobrażenia sobie jakiegoś Boga.

I wiele z tych tekstów mówi o bogach, mówi o świecie nadprzyrodzonym, ale...

I w ogóle w działaniu Boga, który jakby z tych kart się odsłania, że właśnie to objawienie nie jest ewidentne.

Gdyby te dowody, o których tu rozmawiamy, były ewidentne w taki oczywisty sposób wręcz, matematyczny czy nauk ścisłych, to okej, więcej ludzi by wierzyło w Boga, postępowałoby zgodnie z Biblią.

Czy chcemy takiego Boga, który trochę nas przymusza, trochę bierze nas za fraki?

Jako właśnie wartość, że ta nieewidentność objawienia się Boga, że to jest takie zaproszenie, ale z jednej strony to jest zaproszenie, ale z drugiej to jest coś więcej, to jest taka wielka uważność Boga na człowieka.

Wielki szacunek Boga dla człowieka w jego wolność, w jego rozum, w jego rozwój, że Pan Bóg jakby daje przestrzeń.

Tak czasem ja to też tak mówię o takiej nawet wręcz kenozie Boga, no bo jak Bóg pozwolił autorom sprzed 2,5 tysiąca lat opowiadać o sobie i oni właśnie zaczynają opowiadać o Bogu, który tam prawda zsyła potop i niszczy całą ludzkość i tam wzywa Jozuego do wojny i do wytępienia Kananejczyków, nie?

To ja sobie myślę jaka jest kenoza, czyli ogołocenie się Boga, nie?

A to dopiero z perspektywy Boga.

Ja to tak oczywistym, to jest dla mnie taki bardzo osobisty, że my czasem mamy większą potrzebę bronienia Boga niż sam Bóg.

Że Biblia troszkę spadła z nieba, że po prostu siadł autor i coś napisał natchniony przez Boga, który mu coś dyktuje, a z drugiej strony właśnie jesteśmy zaproszeni do tego głębszego spojrzenia na Biblię jako dzieło, które powstaje w pewnym procesie takiego jakby takiego dialogu między Bogiem a człowiekiem.

Najstarsze teksty, najstarsze wyznania wiary w Biblii mówią, że to Bóg wyprowadził nas z Egiptu, czyli najstarszym doświadczeniem Izraela jako wspólnoty jest działanie Boga w historii, Boga jako Zbawiciela, Boga, który wyzwala, który wyprowadza Izraela z niewoli i to są początki Izraela.

Stworzenia świata przez jednego Boga, który sam nie ma początku.

Przesłanie jest ogromne tego tekstu, to znaczy pewnie to musielibyśmy serię wykładów temu poświęcić, ale zarówno jakby obraz Boga w tekście o stworzeniu, po drugie obraz świata i obraz człowieka

Czas zostaje podzielony heterogonicznie na czas zwyczajny i właśnie ten czas odpoczynku Boga.

Świadectwem działania Boga w życiu konkretnych ludzi, ale w życiu też świata.

Dla mnie jest, mnie to porusza, powiem Ci tak mówiąc wprost, już nie powiedziałam tego, ale porusza mnie taka wolność Boga w tym, bo wiesz, im bardziej ja studiuję Biblię, to też jest takie, mój światopogląd też się delikatnie zmienia, nie?

Nie narusza istoty Pana Boga.

Jeżeli to jest tekst biblijny, święty natchniony od Boga, to jak to możliwe, że Bóg dopuścił, żeby skryba się pomylił, nie?

Właśnie taka wielkość Boga w tym, że nie stosuje takich tanich chwytów na przykład.