Mentionsy

Bo w Kościele często panuje takie usztywnienie też, że ludzie na koncert pójdą jakiś i jest luźniej, a na mszy... Jak tu mówić o wspólnocie w ogóle?

I tamtejszy biskup, który święcił tych prezbiterów, w homilii powiedział coś takiego do nich, że prezbiter, czyli ksiądz, tak zwany kapłan w kościele, to jest tak jak kucharz w restauracji.

Natomiast idea chrześcijańska, idea Eucharystii, czy idea Eucharystii, no bo ona jest tylko w chrześcijaństwie, tylko w Kościele,

To tak naprawdę się przychodzi trochę jak na jakąś, nawet nie wydarzenie, tylko taką... Bo w Kościele często panuje takie usztywnienie też, że ludzie na koncert pójdą jakiś i jest luźniej, a na mszy... Jak tu mówić o wspólnocie w ogóle?

jak się msza święta kończyła, pieśń odśpiewano na koniec, to ludzie zostawali w kościele.

Jak była ładna pogoda, to część wychodziła na zewnątrz, a niektórzy zostawali dalej w kościele i ze sobą rozmawiali, a co u ciebie, a co tego, a te przedstawiali się, zapoznawali się i tak dalej.

U nas to jest nie do pomyślenia, bo w kościele trzeba być cichutko, cichutko.

Przekonanie w Kościele, że ostatnia wieczerza była pierwszą Eucharystią.

I być może święty Jan, który przeżył tamtych już, żył jeszcze po śmierci tych ewangelistów i kiedy widział już ten kościół pierwotny, który już się jakoś kształtował, w sensie, że już były pewne przyzwyczajenia i tak dalej, być może zauważył właśnie to zjawisko, które się teraz w XX wieku, czy XIX, czy jeszcze wcześniej pojawiło w kościele, właściwie nawet już w średniowieczu.

W każdym razie już w pierwotnym Kościele to się działo i dlatego św.

Ale dobrze, to już nie wchodźmy, bo to jest osobny temat, władza w Kościele.

Dlaczego ludzie kwestionują coraz częściej w Kościele sens sakramentu pojednania przed księdzem.

Właśnie dlatego, że my nie dbamy w kościele o ten wymiar wspólnotowy.

Zresztą o jednym z moich współbraci, oczywiście nie będę mówił nazwiska, już dawno nieżyjący, kiedyś odprawiał mszę i zaczyna czytać Ewangelię, mówi Pan z wami i się zatrzymuje i patrzy i widzi w kościele, wzrok tak kieruje na jedną z pań.

No dobrze, to co, to w takim razie my w Kościele mamy być tylko tacy mili, serdeczni i koniec?

My nie ufamy ludziom, co oni zrobią z tym Najświętszym Sakramentem, a w pierwotnym Kościele ludzie zabierali Najświętszy Sakrament do domu, żeby potem w ciągu tygodnia do chorych na przykład zanieść i w swojej sypialni przechowywali.

Tylko, że prowadzić nie na zasadzie po prostu, że no słuchaj, jak chcesz być w Kościele, to musisz przyjmować.

Nie, w Kościele są ludzie, którzy nie mogą przyjmować do Komunii Świętej, choćby dzieci, które jeszcze nie przystąpiły do Komunii.

Jeżeli przyjmowanie Komunii Świętej jest warunkiem bycia chrześcijaninem, bycia w Kościele, no to dzieci, które jeszcze nie przystąpiły do Komunii są poza Kościołem.

I ludzie często będący w Kościele i przyjmujący Komunię Świętą od kilkudziesięciu lat są zdziwieni, że to o to chodzi.