Mentionsy

Jakby lewia część judaizmu, no to jednak była taka, że no tu i teraz Bóg mi błogosławi, a co potem to ten szeol, co nie wiadomo.

Wiesz co, możesz i nie możesz, dlatego że możesz widzieć Ojca w Chrystusie, natomiast Bóg jest dla nas niewidzialny.

W Księdze Mądrości czytamy, że Bóg stworzył wszystko, żeby było.

Jeżeli Bóg jest mądry i dobry, jeżeli to miało jakiś sens stworzenie mnie, no to po co On mnie stworzył, jak mam sobie tutaj chwilę poaspirować do jakiegoś szczęścia, a potem przepaść na wieki.

Jednak ten mój wybawca Bóg wybawia mnie nie tylko tutaj na ziemi, ale jakoś wybawia mnie w sposób ostateczny.

Co to znaczy, że Bóg ma męskie chromosomy, męskie genitalia i jest facetem, który zrodził syna?

To Bóg ocali na wieki.

No bo jeśli, bo wiesz, bo to jest trochę takie pytanie, jeżeli nie mamy takiego mitologicznego i głupiego i bluźnierczego wyobrażenia, które wszelako wielu głosi jako biblijne, że Bóg tak bardzo jest fanatykiem sprawiedliwości, że musiał kogoś zakatrupić za grzechy świata, jeżeli odrzucimy ten głupi tek, to głupie wyobrażenie,

Żeby ten, którego Bóg wysłał, rzeczywiście wszedł we wszystkie doświadczenia człowieka, właśnie po to, żeby człowiekowi powiedzieć, jak ty jesteś takim gościem, którego wszyscy zdradzili, którego w potworny sposób zabito, który doświadczył makabrycznego cierpienia.

Myślę, że tu chodzi o taki sygnał dla człowieka, że Bóg w tym wszystkim z nim jest, chociaż nie wiem, co z tego wynika.

To mogą być trochę te historie, że skoro Bóg jest z nami we wszystkim, to jakbyśmy wleźli w śmierć albo, nie wiem, wrzuciło nas w śmierć, bo wiesz, to też jest bardzo ciekawe pytanie o te wszystkie makabry świata, jak się jeszcze wie o ewolucji, o całych historiach ludzkości, ale też całej przyrody, ile tam jest śmierci, krwi i tak dalej.

I że to nie jest pomysł Boga, w tym sensie nie jest pomysł Boga, że to nie jest, że Pan Bóg sobie to tak rozpisał, bo to będzie fajne jak się nimi pobawię.

Że Bóg tak naprawdę, Marcin Gajda też o tym pisze w Boskim DNA, tylko nie daje przypisu, a ja lubię jednak wskazać, gdzie człowiek może znaleźć, a nie udawać.

W każdym razie chodzi mi o to, że ten Bóg się okazuje kimś, kto nie steruje światem, nie prowadzi świata za rękę, tylko naprawdę daje światu pewne potencjalności.

Wprawdzie to powoduje też u niektórych ludzi takie przerażenie, no to w takim razie Bóg w ogóle nic nie interweniuje.

Mówiłem i studentom, i przyjaciołom, i teraz z tym zostaje też na ten wiek, w którym jestem, że ja mam taki problem, bo gdybym wierzył jak deista, że Bóg gdzieś jest, ale nie interweniuje w świat, to byłoby trochę łatwiej.

No bo, no trudno, tak jest, no ale gdybym wierzył, że Bóg zawsze interweniuje jak taki zielonoświątkowiec od teologii sukcesu, nie mówię o wszystkich zielonoświątkowcach, ale były takie nurty teologii sukcesu, że wszystko zawsze, prawda, że jak wierzysz w Boga, to ci się wszystko, jak się pomodlisz, to się zmieni.

Richard Rohr mówi w Nieśmiertelnym Diamencie, że Bóg jest Panem przyzwolenia.

Dlaczego Bóg pozwolił na to, na to, na to?

Tak wygląda, że Bóg nie panuje na sposób tego, jak my próbujemy panować.

I wydaje się, że Bóg nie wymusza, Bóg w jakiś sposób operuje w świecie, no właśnie jednocząc się z tym wszystkim, co jest świetliste, z tą moją nadzieją, z moimi pragnieniami, bo wiesz... No dobra, tak odjechaliśmy, ale jeszcze jeden wątek.

Oczywiście mógłbym cynicznie powiedzieć, no Bóg się ze wszystkim jednoczy i w takim razie robię co chcę.

Bóg nie jest rozmyty, Bóg jest jakiś, ale Bóg towarzyszy naprawdę wszystkiemu w jakiś taki przedziwny sposób.

To znaczy, tam też Bóg działał poprzez wyobraźnię, poprzez to, co oni przeczytali w katechizmie.

Lewisa, który gdzieś napisał, że w jednym ze swoich esejów napisał, że jemu nie przeszkadza wyobrażenie Boga jako staruszka na chmurce, bo trzeba być ciężkim idiotą, żeby myśleć, że Bóg tak wygląda.

No bo zobacz, bo jakby... Święty Jan od Krzyża mówi, jak ci Bóg daje niezwykłe widzenia, tak, podziękuj Mu za to, ale nie przywiązuj się do nich.

Ja mam, ośmielę się powiedzieć, takie poczucie, że bardzo wielu ludzi twierdzi, że nie wierzą, a żyją tak, jakby Bóg był.

Nie ma Boga, czyli tego co sobie wyobrażałeś do tej pory jako Bóg.

Bardzo szkodliwe, bo właśnie odbiera... Tylko wiesz, to jest wyobrażanie sobie, że Bóg jest taki jak nasi tyranii, albo może jak ja też, że jest przemocowy i chce właśnie mnie zgiąć i... Wiesz co, to jest fascynujące.

I my wszyscy jesteśmy ukąszeni takim oszczerstwem rzuconym na Boga, a to oszczerstwo jest takie, że właśnie Bóg jest tego typu władcą twardym.

I my też wiemy, że Bóg jest twardy.

To nie to było złe, że Adam chciał być jak Bóg, tylko że on sobie dał wmówić pewien obraz Boga.

Dlatego, że on sobie dał wmówić obraz Boga, który czegoś mu żałuje, czegoś nie chce nam dać, co by było dla nas dobre, ma jakoś za plecami jakieś plany o nas, które będą dla nas tak naprawdę niedobre i że być jak Bóg to znaczy być samowolnym, postawić na swoim i tak dalej.

A Bóg właśnie taki nie jest.

To można przeczytać również, bo wiedziała to mała Teresa od dzieciątka Jezus, która nie była profesorem teologii, a jednak to odczytała, że Bóg jest wyłącznie miłością.

Bo jak ktoś po łbie dostaje, wiesz, w domu od dziecka i do końca życia żyje w takim środowisku... Tak, oczywiście, jemu powiesz, że Bóg jest ojcem, to on będzie miał taki obraz ojca, jaki zapamiętał z rodzinnego domu, to nawet straszne.

I wtedy jest też tak, że Bóg przychodzi do nas przez ludzi.

Przez człowieczeństwo Chrystusa objawia nam się Bóg, przepraszam za słowo, transcendentny.

Bóg jedynak, który jest w łonie Ojca, wyłożył go, dosłownie po grecku, exegesato, znaczy prolog Ewangeliana.

Tak się kończy osiemnasty wiersz pierwszego rozdziału i to jest, skoro Bóg, żeby być dla nas taki właśnie, jakby postawić taki wykrzyknik za tym swoim wołaniem do nas o relacje, przychodzi do nas poprzez człowieczeństwo przyjęte przez siebie,

No to nic dziwnego, że jak się rozejrzymy, to możemy też zobaczyć, że również przez człowieczeństwo moje własne i innych ludzi też Bóg do mnie przychodzi.

Ja nie wiem, jak sobie Bóg z tym radzi, poza tym, że moja wiara w Jezusa mówi mi, że Bóg z nimi jest.

Bóg jak sobie radzi, sobie poradzi, ale właśnie jak my sobie radzimy?

Ta dalekość jest może taka dosyć subiektywna i może ona nas męczy, że wiele rzeczy mi tu zaciemnia tę perspektywę, która w gruncie rzeczy jest bardzo fajna, bo Bóg jest ze mną.

Czasem Bóg jest z nami, a my nie jesteśmy z Bogiem.

Bóg jest ze mną, doświadcz miłości Pana Boga.

Tak, wiesz, ale wszystko ma swój czas i też Pan Bóg naprawdę pracuje z każdym w Jego własnym rytmie, więc ja myślę sobie, że to zjawisko obijania się o teksty pobożne,