Mentionsy

Chrystus tak bardzo mocno utożsamiał się z tymi, którzy będą ze względu na Jego imię wznosić prześladowania, że jak zwraca się później do Szawła, który jest prześladowcą Kościoła, to zadaje mu pytanie, dlaczego Ty mnie prześladujesz?

Mnie przy Chrystusie nie trzyma dzisiaj groźba Jego sądu.

Nie przy Chrystusie trzyma dzisiaj tylko i wyłącznie Jego miłość.

Nie, nie mówimy o tym, że ktoś popatrzył krzywo, albo że ktoś został skrytykowany za to, że akurat wierzy w Jezusa Chrystusa.

Ale zaprosiliśmy ludzi, którzy na co dzień muszą po prostu naśladować Jezusa Chrystusa w takich okolicznościach i politycznych, i społecznych, i prawnych, w których to naśladowanie naznaczone jest ryzykiem utraty chociażby życia.

Na temat miłości do Jezusa Chrystusa, na temat ceny Ewangelii i myślę sobie, że to są osoby, od których warto po prostu się uczyć.

Patrząc na tych ludzi, którzy kochają podobnie jak ja Pana Jezusa Chrystusa, są dla mnie wielką inspiracją do tego, żeby czynić to podobnie.

Trudnych rzeczy, ale z drugiej strony piękna Chrystusa, w tym sensie, że chociażby człowiek, który przyjedzie z Johny, z Jemenu, który jest bardzo specyficzną osobą, bym powiedział, ja spędziłem z nim trochę czasu, bo on już był tutaj w Polsce, specyficzny, to jest były muzułmanin nawrócony na chrześcijaństwo.

Będzie przestrzeń do tego, żeby akurat władze komunistyczne uwzględniły taki punkt w programie, w którym można by było porozmawiać o Jezusie Chrystusie.

No oni o dziwo po prostu wyrazili zgodę i powiedzieli jak najbardziej możesz przyjeżdżać, podyskutujemy z Tobą o religii, o Jezusie Chrystusie.

I w ramach tego spotkania kilkaset tysięcy egzemplarzy Pisma Świętego trafiło do Rosji, bo wierzyliśmy, że Pismo Święte i ta historia o Jezusie Chrystusie, narracja o Jezusie Chrystusie jest w stanie transformować ten kraj.

To jeszcze tak, bo pewnie większość katolików nas słucha, to Leszek, mówisz o takim rozumieniu Kościoła, że to są ludzie, którzy wyznają Chrystusa.

Wyznają Chrystusa.

Nie, to są osoby, które bardzo często usłyszały tą wieść o tym, że Chrystus jest wcielonym Bogiem, przyszedł na świat po to, żeby

Więc ja myślę sobie, że to jest najpiękniejsze przesłanie, które możemy kiedykolwiek komukolwiek przekazać, że ktoś jest kochany, ktoś jest cenny, aż tak bardzo, że sam Chrystus po prostu, który jest Bogiem wcielony, przyszedł na ten świat po to, żeby tą ludzkość uratować.

I jeżeli po prostu my dzisiaj spotykamy takich ludzi, którzy w ten sposób myślą o Jezusie Chrystusie, dla nas oni są częścią automatycznie Kościoła.

I siostrami w Chrystusie.

Bądź co bądź, Ewangelia nie polega tylko moim zdaniem na tym, żebyśmy sobie pomyśleli o tym w kategoriach, no jest przyjemnie, Chrystus umarł po to, żeby mi dobrze zrobić.

To trochę taka prawda teologiczna, która mnie wpycha w tą bańkę, że ja nie chcę być bezczynny, a ona polega na tym, że Chrystus tak bardzo mocno utożsamiał się z tymi, którzy będą ze względu na Jego imię wznosić prześladowania, że jak zwraca się później do Szawła, który jest prześladowcą Kościoła, to zadaje mu pytanie, dlaczego ty mnie prześladujesz?

Więc ja sobie myślę, że dzisiaj, jeżeli my nie chcemy wsłuchać się trochę w tą historię opowiadaną przez tych, którzy tak naśladują Jezusa Chrystusa, to trochę nie chcemy się wsłuchać w historię samego Chrystusa.

O, że historia tych ludzi jest historią Chrystusa.

Zresztą ja mam wrażenie, że w ogóle nas Chrystus do tego przygotowuje.

Więc ja tak myślę sobie o tym, w jaki sposób Chrystus pracował.

W takim sensie, że tak jak kryzys związany ze śmiercią Chrystusa, moim zdaniem skatalizował coś wśród uczniów.

Czy naprawdę rzeczywiście chcą pójść za Chrystusem?

Że w Chrystusie nie ma Żyda ani Greka.

Więc prowadzimy jeszcze prace w naszych centrach leczenia traumy nad uliczeniem psychicznym i duchowym, w których te osoby mogą ponownie odkryć swoją godność, swoją wartość w Jezusie Chrystusie,

W tym sensie, że Chrystus zanim jeszcze umarł, też przebaczył tym, którzy byli odpowiedzialni za Jego mękę, cierpienie.

W takim sensie mnie przy Chrystusie nie trzyma dzisiaj groźba Jego sądu.

Mieprze Chrystusie trzyma dzisiaj tylko i wyłącznie Jego miłość.

Dlaczego Chrystus w ogrodzie Gethsemane nie chciał być sam?

I nawet Chrystus po prostu, zmagając się ze swoim doświadczeniem, wiedząc przez co będzie przechodził, będąc w pełni Bogiem, człowiekiem, potrzebował drugiego człowieka po to, żeby mu towarzyszył, bo nie chciał być sam.

On opowiedział o takim prostym obrazie, kiedy my przychodzimy i po prostu jesteśmy bliżej Krzyża i bliżej Jezusa Chrystusa.

Natomiast wiem, że koncentracja na Chrystusie powoduje to, że rzeczywiście my jesteśmy o niebo wrażliwsi na siebie.

Bo są takie, które mają uważność na to bycie przy istocie, czyli przy osobie Chrystusa.

Moja postawa wynika jakby z tego, że ja gdzieś wcześniej podjąłem decyzję, czy podjąłem, że mi chodzi o Chrystusa jakoś i akurat takich ludzi mi podrzuca teraz, powiedzmy, życie, czy Pan Bóg, no wszystko jedno.

Ja sobie myślę, że to, co jest dla nas ważne, my staramy się patrzeć po prostu przez pryzmat tego, co dla Chrystusa jest ważne, a widzimy po prostu, że dla Niego, Jego ciało jest ważne.

Z drugiej strony, jeżeli ten Chrystus dzisiaj utożsamia się tak bardzo z Kościołem, a ten Kościół porównuje do swojej ulubionej oblumienicy,

Tego dzieła, które dokonuje się na całym świecie przez Chrystusa Jezusa i myślę sobie, że to, nie wiem jak to będzie wyglądało w przyszłości, trudno jest powiedzieć, odnosimy się do pewnych rzeczy tylko i wyłącznie mając wiarę i nadzieję, ale kiedyś też w tej perspektywie staniemy razem z tymi ludźmi.

Tak jak była droga z kolan Chrystusa do tego, żeby pójść na krzyż, bardzo krótka.

Że jako Kościół zaśpiewamy pieśni, które skoncentrują nas na Chrystusie.

Że te chrystorie, które zostaną opowiedziane, one też będą koncentrowały ludzi na Chrystusie.

Ale sobie myślę, że to jest to, w jaki sposób my możemy rzeczywiście obdarzać swoją obecnością, łamanej na obecnością Jezusa Chrystusa, innych w swoim życiu.

Przecież Chrystusowi jesteście, nie?

Uwrażliwić siebie w mojej codzienności, być częścią ciała Chrystusa, który cierpi, dać wsparcie tym osobom, które mają historie bardzo trudne, zagrażające życiu.

Więc chcemy, żeby Afryka powstała, chcemy, żeby Kościół powstał, żeby powstał z tych kolan, żeby uwierzył w to, że nie jest sam, że wiara w Jezusa Chrystusa to rzeczywiście braterstwo, to solidarność, ale to przede wszystkim miłość.