Mentionsy

Jest to pewnego rodzaju taka porada, którą wyraża cesarz Hirohito bezpośrednio w kierunku Suzuki'ego, jak i również poprzez swojego najbliższego współpracownika, najbardziej zaufaną osobę, czyli ministra pieczęci cesarskiej, czyli markiza.

No tutaj cesarz Hirohito pozostawiał pole do popisu Suzuki.

I tutaj pierwszą, tą najważniejszą osobą oczywiście był sam cesarz Hirohito, który oczywiście zaczął powoli wyrażać swoje zdanie.

I to był, jak wcześniej powiedziałem, najbliższy współpracownik cesarza Hirohito, najbardziej zaufany jemu człowiek i ten...

A jak chodzi o dalszych dwóch sojuszników premiera Suzuki'ego, no to cesarz Hirohito po prostu czekał.

ponieważ Japończycy łudzili się, zwłaszcza po 22 czerwca, kiedy cesarz Hirohito wyraził oficjalnie zgodę na to, aby wysłać negocjatorów do Moskwy, aby poprosili Sowietów o mediację w negocjacjach ze Stanami Zjednoczonymi.

Armia jeszcze ciągle podnosi argument taki, że jest ten ostateczny środek, czyli hondo kesen, czyli ta walka o wyspy macierzyste, ale w tym momencie dochodzi do kulminacji, ponieważ wychodzi cesarz Hirohito, przysłowiowo uderza pięścią w stół i mówi koniec.

I cesarz Hirohito wyraża tą swoją wolę dosyć jasno z nocy z 10 na 11 sierpnia.

Dochodzi do słynnej narady gabinetu 14 sierpnia 1945 roku, na którym gabinet przyjmuje deklarację poczdamską i przyjmuje uchwałę, która zostaje podpisana przez cesarza Hirohito i jest ostatni zasadniczy problem.

przyjmują tą informację o tym, że Japonia zgadza się na deklarację poddamską, natomiast w samej Japonii dochodzi do nagrania przemówienia cesarza Hirohito do narodu, które ma zostać puszczone o godzinie 12 następnego dnia, równo w południe.

Po raz pierwszy ludzie będą słyszeć głos Hirohito.

Nie udaje mu się odnaleźć tych nagrań, które cesarz Hirohito nagrał.

Niemniej nie byłoby kompromisu na łonie gabinetu i w tak zwanej Wielkiej Szóstce, gdyby nie jasno wyrażona wola Hirohito, która przeszła do historii pod nazwą Sedan, czyli decyzji cesarskiej.