Mentionsy

Drodzy słuchacze, w kwietniu 2025 roku mijało milenium od zwieńczenia skroni księcia Polski Bolesława I z dynastii Piastów koroną królewską.

Zważmy na to, że rozbicie dzielnicowe dokonało się, gdy Bolesław III Krzywousty nosił tytuł księcia, nie króla Polski.

Koronacja Bolesława I Chrobrego z 1025 roku dała niewyobrażalnie wielką przysługę naszej pomyślności.

Chwała Tobie, Bolesławie Wielki!

Jeśli jesteście ciekawi, jak takie obiekty wyglądały, to polecam wyciągnąć banknot 20-złotowy z Bolesławem I Krobrym i spojrzeć na jego stronę rewersową.

Jeszcze bardziej oddalały one aspiracje Czech do wielkości, gdyż Bolesław, młodszy brat Wacława, jednocząc wokół siebie opozycję przeciwko niemu, dokonał politycznego uderzenia, które zakończyło się morderstwem Wacława, gdy ten, korzystając z braterskiego zaproszenia...

przybył na konsekrację nowego kościoła w Stara Bolesław w dniu 28 września 935 roku.

Bolesław tym czynem zdobył sobie miano srogiego albo okrutnego.

Czechy Bolesława Strogiego przyłączyły w swe granice Morawy, Śląsk i Małopolskę, oparły się pogańskim madziarom i stanowiły wyzwanie dla Niemiec króla Ottona I. Sporo funduszy władca czeski włożył w budowę nowych grodów, które miały umocnić władzę przemyślidów oraz dać impuls do rozwoju handlu i rzemiosła.

Choć w młodości sprzyjał sentymentom pogańskim, Bolesław ostatecznie ugruntował chrystianizację państwa, dotując na szerszą skalę budownictwo sakralne.

W sprawie naszego chrztu to Bolesławowi I Srogiemu możemy wiele zawdzięczać.

On to był bowiem teściem księcia Polan Mieszka I, który właśnie dzięki Mariażowi z Czeszką Dobrawą, córką Bolesława, uzyskał niepowtarzalną okazję przyjęcia chrztu z Czech, a nie Niemiec.

Bolesław I Srogi byłby ciekawym kandydatem na pierwszego czeskiego króla, ale prawda jest taka, że nie wyznaczył sobie takiego ambitnego celu.

Pierwsza wielka szansa na koronę pojawiła się przy jednym z najbardziej agresywnych potomków Bolesława I Srogiego.

Czechy ostatecznie weszły w obręb Cesarstwa Niemieckiego na skutek awanturniczej polityki polskiego księcia Bolesława I Chrobrego, który zdradziecko opanowawszy Pragę w 1003 roku, prowadził z rozpaczonego Jaromira Przemyślidę do złożenia hołdulennego królowi niemieckiemu, Henrykowi II, w zamian za zbrojną pomoc w usunięciu polskich wojsk z terytorium Czech.

Na podążenie albo próbę podążenia takim sposobem zdecydował się Brzetysław I. Prawnuk Bolesława I. Srogiego urodził się i wychowywał już w okresie niemieckiej kurateli nad dworem praskim.

Nie pomnę złego wrażenia, jakie pozostawił w Czechach Bolesław I Chrobry, który z przemyślidami się nie cackał.

Co prawda rządy Bolesława II Śmiałego, trzeciego piastowskiego króla, były okresem polskiej przewagi, podczas której Czesi przestali otrzymywać trybut za utracony Śląsk, ale już jego obalenie otworzyło nowy rozdział w czeskiej opowieści o budowie wymarzonej pozycji.

Jest koncepcja mówiąca o tym, że diadem nałożony Władysławowi mógł być tym samym, który według Gala Anonima w 1000 roku Czarz Otto III nałożył w gnieźnie Bolesławowi I Chrobremu, co może być prawdą, choć nie musi.

W tym konkretnym aspekcie gest ten miał pokazać piastom, że koronację uzgadnia się z cesarzem niemieckim, nie z papieżem, a koronacje Bolesława I, Mieszka II i Bolesława II były samowolne i sprzeczne z polityką tsarską, przez co nie mogły znajdować jego akceptacji, pomimo nie kontestowania samego faktu w przyszłości.