Mentionsy

W zamian za gwarancję udziału w rządach, sprawiedliwy podział łupów i nadania ziemi, plemienni liderzy uznali ród Arpadów za dynastię książęcą na wieki.

Tak z początkiem X wieku ugruntowała się pozycja rodu Arpadów, a przed nimi było jeszcze bardzo wiele do zrobienia.

Ich koczowiska, bogadzące się dzięki łupom, umacniały władzę dynastii Arpadów, kierowanej najpewniej przez czwartego syna Arpada, Zoltana, który, dodajmy, Geralta z Rivi raczej nie znał.

Paradoksalnie rzeź na Lechowym Polu wzmocniła władzę dynastii Arpadów, eliminując wielu niezależnych wataszków.

Uspokojenie Madziarów po klęsce na Alechowym Polu stworzyło okazję do uzyskania chrztu pod warunkiem utrzymania przez Arpadów ugodowej polityki.

Po 970 roku głową rodu Arpadów został około 30-letni Geza.

Przyjęcie nowej religii mogło zapewnić mu poparcie zagraniczne dla roszczeń do jedynowładztwa Arpadów.

Wróćmy do początków rządów Stefana I. Wspomniany Kopań był członkiem dynastii Arpadów, rządzącym ziemiami na południe od Balatonu, mniej więcej obszaru dzisiejszego komitatu Szomoć.

Wodzowie plemienni i dalsi członkowie dynastii Arpadów osiedleni na prowincji obawiali się utraty znaczenia w nowoczesnym państwie.

Władzę objął Samuel z rodu Abba, niegdyś palaten królestwa i osoba numer dwa za czasów Stefana I, spokrewniony lub skoligacony z dęstiem Arpadów.

Człowiek, który widział przyszłość królestwa wyłącznie pod berłem rodu Arpadów, wybranego według legend przez Turula i samego Boga Wszechmogącego.

Synowie Wazura pokonali Piotra Orseolo, który pojmany w zasadce utracił wzrok po brutalnym spotkaniu z oprawcami Arpadów.

Śmierć Lewentego w 1047 roku usunęła ostatnią pogańską alternatywę dla tronu Arpadów.

Andrzej, chcąc zapewnić, by tron pozostał w rękach Arpadów, zdecydował się przewrócić zasadę senioratu, czyli przekazywania władzy najstarszemu wrodzie, kosztem primo genitury, której dziedziczy najstarsze dziecko.

Jednak ambicje obu arpadów stopniowo narastały.