Mentionsy

Natomiast urzędnicy Pentagonu twierdzą, żeby nie odbierać tego jakiegoś prekursora otwartej i dużej operacji lądowej.

Zwróciło to szczególną uwagę moją, nie moją, wielu komentatorów, jest to naprawdę specyficzny rodzaj narracji jakiejś wojennej.

To jest nawet w tej swojej komunikacji publicznej.

O tym, że ta sytuacja trochę zaczyna się wymykać spod kontroli, na pewno na tej niwie wewnętrznej.

Bo dokładnie kilka miesięcy temu pamiętam, że w jednym z naszych odcinków opowiadaliśmy o procesach rolników w kontekście wojny celnej.

Jeżeli nastroje farmerów byłyby kiepskie, a tym ostatecznym kandydatem republikanów do senatu zostałby John Cornyn, czyli jak państwo opowiadaliśmy w ostatnim odcinku, przedstawiciel tej frakcji teksyjskich republikanów z miast, który nie jest zbyt bardzo lubiany przez tych wiejskich republikanów, to tutaj zacznie się robić problem dla samej partii republikańskiej.

A gdyby Donald Trump stracił Senat, to to jest koniec jego agendy politycznej.

Ale wracając do tej współpracy, to jest Departamenty Wojny pierwszy raz zaczęły tak bezpośrednio, prywatnie współpracować z prywatnymi inwestorami w czasie wojny secesyjnej.

Szczególnie ta retoryka wojenna, robienie z Pentagonu i ze wszystkich żołnierzy prawdziwych wojowników, definiowanie, że ma być zero litości dla przeciwnika i tak dalej.

My pamiętamy o tym, że kiedy były debaty, dyskusje na temat, czy go zatwierdzić, czy nie, wtedy J.D.

O tym przecież też pisały media, kiedy doszło do tego spięcia z prezydentem Zełenskim, kiedy J.D.

Właśnie też to wszyscy wtedy odczytali, że J.D.

Co do J.D.

Vance'a, o której też mówiłeś, no Donald Trump kiedy już oficjalnie powiedział, że to J.D.

Poprawne, piękne wypowiedzi J.D.

Po drugie właśnie zwrócił uwagę także, że J.D.

Nawet New York Times, pamiętam dokładnie, był taki tekst, bardzo długi tekst o tym, jak J.D.

Oto kto będzie wiceprezydentem i tam wiele pochwał ze strony Donalda Trumpa, przede wszystkim skierowanych do prezencji fizycznej i do tego jak się wypowiada J.D.

J.D.

Nie można było tego zignorować i trzeba było to odczytać jako pewien wybór marketingowy, ponieważ J.D.

J.D.

Właśnie, żeby zrobić zupełnie taki obraz, że historia się sama ze sobą rymuje, McKinney, który był najbardziej religijnym prezydentem, jaki Stany Zjednoczone miały kiedykolwiek, był człowiekiem niezwykle pobożnym, który bardzo, ale to bardzo często odnosił się, nawet w swoich przemówieniach publicznych, do etyki, do moralności biblijnej.

I tam są te ośrodki, między innymi kształcenia, seminaria i tak dalej.

Także w koloniach Williama Penna pojawiają się katolicy, ponieważ Penn był bardzo dużym zwolennikiem wolności religijnej.

I dlatego katolicy, oni nie mogli, oni nie mogli tego swojego silnego pietna odnieść, czy to przed wojną secesyjną, czy to w trakcie wojny secesyjnej.