Mentionsy

Pan profesor jest także kierownikiem projektu przygotowującego edycję, czy dokończenie edycji diariusza Jana Antoniego Chrapowickiego.

To się zresztą wszystko przeplata, bo Dariusz Chrapowickiego z 1656 roku informuje właśnie o śmierci Janusza Radziwiła, a to jest akurat chyba przypadek czy zbieg okoliczności.

Janusz Radziwiłł akurat tak się zdarzyło, że zakończył życie 31 grudnia 1655 roku, a zachowane części Dariusza Jana Antoniego Chrapowickiego zaczynają się od wpisów od 1 stycznia roku kolejnego.

Przejdźmy może teraz do samego Dariusza Chrapowickiego, jednego z najobszerniejszych przykładów tego typu piśmiennictwa, o którym rozmawiamy.

Jerzy Karol Chlebowicz, ten patron Chrapowickiego, był żonaty z siostrą wspominanego już dzisiaj Janusza Radziwiła.

Być może wywarł też wpływ na Chrapowickiego i jego

Rodzeństwo, bo bracia Chrapowickiego też w większości właśnie dokonali konwersji.

Trzeba przyznać, że te koleje, losy rodziny Chrapowickiego dla nas żyjących w spokojniejszych, szczęśliwszych czasach mogą się wydawać wręcz szokujące, ale nie były tak nietypowe dla tego właśnie niespokojnego XVII wieku.

A przechodząc do diariusza Chrapowickiego, myślę, że możemy uchylić takiego rąbka tajemnicy tym słuchaczom, którzy nie zetknęli się z częściowo już wydanym diariuszem Chrapowickiego, że to nie jest może od strony tak czysto literackiej dzieło tak atrakcyjne czy przystępne jak np.

W przypadku Chrapowickiego były to zapiski niezwykle regularne, bo zachowała się, nie wiemy kiedy on zaczął prowadzić swój dziennik, natomiast

To właśnie działalność Chrapowickiego i drugiego mediatora biskupa krakowskiego Trzebickiego pozwoliła w 1973 roku zakopać topór wojenny i skupić się na wojnie z Turcją, co zaowocowało zwycięstwem Chodzińskim.

A sięgając jeszcze do innych wymiarów życia i tego, jak odcisnęło się w diariuszu Chrapowickiego, to czy on odsłania życie rodzinne?

A jak wyglądało to życie rodzinne Chrapowickiego?

Tutaj też warto powiedzieć o wielkiej tragedii rodzinnej, jaka dotknęła Jana Antoniego Chrapowickiego.

Diariusz Chrapowickiego i zresztą inne źródła o charakterze pamiętnikarskim z epoki też mogą być bardzo ciekawym źródłem do badań nad religijnością czy kulturą i wyobraźnią religijną.

Może tutaj też warto powiedzieć, że najmłodszy brat Chrapowickiego, Franciszek, został Bernardynem, co w jakiś sposób być może nawiązuje do popularności tego kultu w rodzinie.

Jak wygląda proces przygotowania edycji właśnie na przykładzie Dariusza Chrapowickiego?

Na przykład, jeżeli chodzi o Dariusz Chrapowickiego, to pierwsze trzy części zostały już wydane.

Kopia powstała na zlecenie prawnuka, autora, Antoniego Chrapowickiego w 1786 roku.

My podejmując się edycji niewydanej dotychczas części diariusza Chrapowickiego, bo dotychczas wydano zapiski z lat 1656-1673 częściowo,

ten brat Chrapowickiego, który powrócił z zesłania, ewangelik Jerzy, który oblatował w księgach ośmiańskich m.in.

testament ojca Krzysztofa Chrapowickiego, który, jak już wspominałem, umarł w Jarosławiu nad Wołgą jesienią 1655 roku.

Materiały polityczne do aktywności nie tylko Chrapowickiego, ale generalnie szlachty dzisiejszych ziem białoruskich, Wielkiego Księstwa Litewskiego można znaleźć w Kijowie, przede wszystkim w Bibliotece im.

Oczywiście Lwów i Ossolineum Lwowskie, ale materiały do działalności publicznej Chrapowickiego, przede wszystkim diariusze sejmowe, znajdują się w archiwach państw, które były żywo zainteresowane tym, co się działo w Rzeczypospolitej w tamtych czasach i agenci czy to zlecali sporządzanie diariuszy sejmowych, czy też sami je sporządzali.

Z Dariusz Chrapowickiego, jeżeli chodzi o autograf, oryginał, zachował się pierwsze dwa tomy, czyli od 1656 roku do końcówki lat sześćdziesiątych rzeczywiście mamy autograf.

Zachęcam do lektury tomu I Chrapowickiego, wydanego w 1978 roku.

No i niestety do lat 1669-1685 dysponujemy przede wszystkim tą kopią sporządzoną na zlecenie prawnuka Chrapowickiego pod koniec XVIII wieku.