Mentionsy
Podcasty Teologii Politycznej
Podcasty Teologii Politycznej
28.01.2026 19:00

41. HERBICH // NOGAL // Roman Dmowski: naród i demokracja

W czterdziestym pierwszym odcinku podcastu „Filozofować po polsku” dr Tomasz Herbich i prof. Agnieszka Nogal poddają filozoficznej interpretacji dorobek polityczny i ideowy Romana Dmowskiego. Czym była dla niego demokracja? Jak rozumiał naród? Jakie miejsce zajmował na tle współczesnych mu nurtów myślowych? Czy był jedynie krytykiem romantyzmu, czy także – do pewnego stopnia – był w nim zanurzony?  Na te między innymi pytania rozmówcy szukają odpowiedzi.

__________________________

W cyklu podcastów „Filozofować po polsku” dr Tomasz Herbich wspólnie z zaproszonymi gośćmi będzie przyglądał się wybranym wątkom oraz postaciom tworzącym polską tradycję filozoficzną. Celem podcastu jest nie tylko udzielenie odpowiedzi na pytanie, co oryginalnego wniosła do historii myśli filozoficznej polska filozofia, lecz przede wszystkim zwrócenie uwagi na to, w jaki sposób myśliciele polscy reagowali na wyzwania dziejowe, kulturowe i cywilizacyjne, przed którymi stali oni oraz ich ojczyzna.

Tomasz Herbich wraz z zaproszonymi gośćmi porozmawia o poglądach filozoficznych autorów z różnych epok rozwoju naszej kultury umysłowej. Pojawią się wśród tych filozofów między innymi Stanisław Orzechowski, Piotr Skarga, Jan Śniadecki, Stanisław Staszic, Maurycy Mochnacki, August Cieszkowski, Stanisław Brzozowski, Edward Abramowski, Kazimierz Twardowski, Jan Łukasiewicz, Roman Ingarden, Józef Tischner, Karol Wojtyła, Leszek Kołakowski, Andrzej Walicki i wielu innych.Zapraszamy do dołączenia do grona producentów naszych podcastów:

https://teologiapolityczna.pl/podcasty2025

Dmowskiego Mickiewicz Rosja Stanisława Brzozowskiego Romanowi Dmowskiemu Mochnackiego Wydziału Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego Brzozowskiego Piotr Skarga Agnieszką Nogal Habsburgów Józefie Piłsudskim Edukowani Kanta Jan Śniadecki

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 12 wyników dla "Mickiewicz"

Tutaj mamy przede wszystkim oczywiście Mickiewicza, ale także inni mówią o tym właśnie, że społeczeństwo tworzy się równolegle do władzy w przestrzeni kontaktów osobistych, społecznych.

I on sięga, mówiąc o tym językiem bardziej nowoczesnym, współczesnym, po kategorię ludu ukutą przez Mickiewicza.

Mickiewicz miał swój język, mówił o balladach, o pieśniach ludu, o jego języku.

która jest przeciwstawiana mitologii jagiellońskiej, ale wydaje mi się, że cel tak naprawdę jest jeden i jest to cel, który jest kontynuacją myśli Mickiewicza, to znaczy w jaki sposób włączyć ludzi, którzy do narodu nie przynależą, nie mają takiej świadomości, ich pamięć sięga dwóch, trzech pokoleń wstecz, po czym się urywa, bo nie mają zdolności pisma, nie mają pamięci, w jaki sposób

Mnie jako człowiekowi, który dużo poświęcił czasu czytaniu Mickiewicza, niezwykle podoba się właśnie takie odczytanie, w którym okazuje się, że ten prawdopodobnie jeden z najwybitniejszych krytyków spuścizny romantycznej w polskiej tradycji jest zarazem jej kontynuatorem, czy może nawet przede wszystkim jej kontynuatorem.

Dowiadujemy się co więcej, że te obowiązki to jest myśl jeden do jednego powtarzająca się, właściwie w tym sensie może nie wiem czy powtarzana, bo pewnie to nie jest świadome nawiązanie, ale zbieżna z tym co Mickiewicz mówi w prelekcjach paryskich.

No i właśnie tutaj, tak jak Mickiewicz pisze, mówi w prelekcjach paryskich, że duchy wyższe są powołane do tego, żeby prowadzić duchy niższe, na przykład to jest pełne.

No i skoro mamy tak dużo głębokich analogii, to można byłoby zadać właściwie pytanie, czym to się różni od poglądów Mickiewicza.

Jeszcze Mickiewicz mówi o opatrzności, jeszcze Mickiewicz wierzy w... I tu wydaje mi się, że ta różnica jest najgłębsza.

To znaczy Mickiewicz wierzy w takie duchy opatrznościowe, wierzy w Napoleona.

Mickiewicz kreśli postać Napoleona w sposób taki mocno zmistyfikowany, znaczy mitologizowany, lepsze słowo.

Właśnie tego, że ona jest inna niż Imagina Wałomickiewicz w prelekcjach paryskich.

Ostatnie odcinki