Mentionsy

Podcasty Teologii Politycznej
Podcasty Teologii Politycznej
25.03.2026 19:00

21. STRACHOWSKI // KOSSOWSKA // Jak wyglądała nowoczesność po warszawsku? (cz. 2)

Zachęcamy do wysłuchania drugiej części rozmowy z prof. Kossowską, poświęconej warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, jej rywalizacji z krakowskim odpowiednikiem tejże uczelni a także burzliwym losom jej studentów.

Wiele napisano i powiedziano o krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, której przez długie lata dyrektorował Jan Matejko. Wciąż jednak niewiele się mówi o jej warszawskiej odpowiedniczce, mogącej się poszczycić wcale nie mniejszymi zasługami dla polskiej sztuki. Jaka była historia stołecznej uczelni artystycznej? Czy jej korzenie sięgają czasów Stanisława Augusta, czy też Królestwa Kongresowego? Jaką rolę dla ukształtowania specyfiki warszawskiego światka artystycznego miała rywalizacja Gersona z Matejką? A jakie znaczenie dla powstania szkoły miała carska polityka kulturalna oraz prywatni mecenasi? I czy warszawska uczelnia była zarazem progresywna ideowo i zachowawcza formalnie?

O tych i wielu innych kwestiach, w podcaście „Bez strachu”, rozmawiał Michał Strachowski i prof. Irena Kossowska – wykładowczyni z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

______________________

Podcasty Teologii Politycznej, od teraz dostępne w doskonałej jakości dźwięku i w formie wysokiej jakości video mogą ukazywać się jedynie dzięki pomocy prywatnych mecenasów kultury. Zapraszamy do dołączenia do ich grona!https://teologiapolityczna.pl/podcasty2025

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 12 wyników dla "Akademii"

Ten system nauczania był dwustopniowy w Szkole Sztuk Pięknych i w Akademii.

Tak przygotować tę młodzież, żeby ją przygotować do życia po wyjściu z murów Akademii, bo w Akademii było radośnie, przyjemnie, była opieka ze strony profesorów, były te takie koleżeńskie relacje, można było liczyć na czyjąś pomoc, no ale potem prawdziwe życie zaglądało w oczy, ale tutaj też profesorowie dbali o swoich wychowanków.

Przenieśli się z Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych do Warszawy, czyli Felicjan Szczęsny-Kowarski, Leon Pękalski, którzy właśnie będą prowadzili tą restaurację, czasami w ogóle malując rzeczy od zera, bo się nic nie zachowało.

Przy wielu różnych okazjach jeszcze takim można powiedzieć polem eksperymentalnym, takim poligonem była PWK, czyli ta powszechna wystawa krajowa w 29 roku zorganizowana w Poznaniu, gdzie no właśnie studenci także z warszawskiej Akademii projektowali wyposażenie wnętrz.

Jak to gdzieś tam się znajdowało w murach Akademii?

I co może nas trochę zdziwić, gro polskich konstruktywistów wykształciło się w Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Właśnie tej formacji tradycjonalistycznych nurtów, która zresztą na bazie Akademii Sztuk Pięknych, można powiedzieć, się uformuje, czyli blok zawodowych artystów plastyków, który powstaje w 1934 roku.

Te dwa środowiska i to był właśnie Wierusz Kowalski, Pękalski, jego uczeń i potem też profesor Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, które zajmowało się malarstwem dekoracyjnym, czyli monumentalnym można by powiedzieć, którzy też byli kolorystami.

To był ten taki nurt kolorystyczny Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, ale nie kapistowski.

No nie, w tym okresie międzywojennym tutaj nie zapuścił korzeni, prawda, na tym gruncie Warszawskiej Akademii.

To ja bardzo dziękuję i jeszcze tylko na zakończenie chciałabym Państwu przypomnieć może albo poinformować Państwa o tym, że w 2012 roku w Zachęcie odbyła się monumentalna wystawa zorganizowana przez Muzeum Akademii Sztuk Pięknych.

Która była poświęcona właśnie dziejom akademii i towarzyszył tej wystawie również monumentalny katalog Sztuka Wszędzie.