Mentionsy

Podcasty Teologii Politycznej
Podcasty Teologii Politycznej
25.03.2026 19:00

21. STRACHOWSKI // KOSSOWSKA // Jak wyglądała nowoczesność po warszawsku? (cz. 2)

Zachęcamy do wysłuchania drugiej części rozmowy z prof. Kossowską, poświęconej warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, jej rywalizacji z krakowskim odpowiednikiem tejże uczelni a także burzliwym losom jej studentów.

Wiele napisano i powiedziano o krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, której przez długie lata dyrektorował Jan Matejko. Wciąż jednak niewiele się mówi o jej warszawskiej odpowiedniczce, mogącej się poszczycić wcale nie mniejszymi zasługami dla polskiej sztuki. Jaka była historia stołecznej uczelni artystycznej? Czy jej korzenie sięgają czasów Stanisława Augusta, czy też Królestwa Kongresowego? Jaką rolę dla ukształtowania specyfiki warszawskiego światka artystycznego miała rywalizacja Gersona z Matejką? A jakie znaczenie dla powstania szkoły miała carska polityka kulturalna oraz prywatni mecenasi? I czy warszawska uczelnia była zarazem progresywna ideowo i zachowawcza formalnie?

O tych i wielu innych kwestiach, w podcaście „Bez strachu”, rozmawiał Michał Strachowski i prof. Irena Kossowska – wykładowczyni z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

______________________

Podcasty Teologii Politycznej, od teraz dostępne w doskonałej jakości dźwięku i w formie wysokiej jakości video mogą ukazywać się jedynie dzięki pomocy prywatnych mecenasów kultury. Zapraszamy do dołączenia do ich grona!https://teologiapolityczna.pl/podcasty2025

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 14 wyników dla "ASP"

Rozpisano gigantyczny konkurs i tutaj też wielu profesorów i studentów nawet Warszawskiej ASP brało udział w tych konkursach, no Kowarski między innymi.

Wygrał Kossowski, też wygrał Zielenkiewicz, też wygrał to właśnie studenci warszawskiej ASP, no ale no niestety nie zostały te projekty zrealizowane.

Na ASP Pniewski prowadził pracownię rzeźby architektonicznej.

Idea była taka, taka idea przyświecała twórcom SSP i ASP w Warszawie, żeby jak gdyby stworzyć taki profil absolwenta.

która była pierwszą kobietą zatrudnioną na ASP i zajmowała się tkaniną, tkactwem, początkowo głównie farbiarstwem i ona z kolei będzie potem uczyć tkactwa, farbiarstwa itd.

w ASP już tej powojennej po 1945 roku.

Szczuka, Stażewski, Żarnowy Równa wyszli z murów, Rafałowski, oni wyszli z murów, warszawskie ASP, no ale dosyć szybko jak gdyby zmienili swoją orientację, swój profil artystyczny, przechodząc przez formizm, no to też, prawda, polskie zjawiska artystyczne, dosyć szybko do konstruktywizmu.

Oczywiście tam ta edukacja była znacznie bardziej eksperymentalna, tam był film, teatr, aczkolwiek scenograficzne elementy tutaj w warszawskiej ASP też były brane pod uwagę.

Czyli ASP w Warszawie, szkoła najpierw Sztuk Pięknych była bardziej, powiedzmy, postępowa, jeśli chodzi o kształcenie, pewne formy kształcenia, czy do dopuszczania kobiet do wykształcenia wyższego, a bardziej zachowawcza, jeśli chodzi o to, co wychodziło z tej tzw.

No, nie uprawiano abstrakcji w murach warszawskiej ASP, ale nie uprawiano jej też w Krakowie.

Właśnie nie wykreowanie stylu narodowego, to jest też taki slogan, który przylgnął do tej warszawskiej ASP.

Ale wydaje mi się, że ta międzywojenna ASP stworzyła taki mocny fundament pod kształcenie artystyczne.

No, zdecydowanie o ASP już powojennej to jest rzecz, którą... Jeszcze raz, muszę zacząć to zdanie.

Zdecydowanie powojenna historia ASP to już jest osobny rozdział, nie tylko ze względów materialnych, no bo została jednak baza tej przedwojennej uczelni.