Mentionsy
Podcasty Muzeum Powstania Warszawskiego
Podcasty Muzeum Powstania Warszawskiego
31.03.2025 10:00

Życie powojenne, zupełnie inne | Elżbieta Zawacka „Zo” | Kurierka z Warszawy odc. 4

Elżbieta Zawacka ps. Zo wróciła do Warszawy w połowie lipca 1944 roku. Otrzymała przydział do służby w Szefostwie WSK. Po kapitulacji Powstania Warszawskiego wyszła z Warszawy z ludnością cywilną. Wyjechała do Krakowa, gdzie jej zadaniem było odbudowanie zerwanej łączności z Londynem. Po rozwiązaniu Armii Krajowej przez kilka miesięcy działała w Delegaturze Rządu na Kraj oraz Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość”. W latach 1946-48 była inspektorką w Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, a później została nauczycielką w Łodzi, Toruniu i Olsztynie. 5 września 1951 roku została aresztowana przez funkcjonariuszy UB, po trudnym śledztwie została skazana na 10 lat więzienia. Na wolność wyszła 24 lutego 1955 roku. Powróciła do pracy w szkolnictwie, ucząc w szkołach w Sierpcu i Toruniu.

Marii Witekówny AK EKD Wacką PKO Wacką łączniczkę ZOO Elma Makarenkę EZ Marcysia Emilia Malesa Maria Witekówna Marii Witekównie Andrzej Czajkowski

Rozdziały (4)

1. Opowieść o konspiracji i powstaniu

Elżbieta Zawacka opowiada o swoich doświadczeniach podczas powstania warszawskiego i konspiracji.

2. Represje po wojnie

Elżbieta Zawacka opisuje swoje doświadczenia po wojnie, w tym aresztowanie i przesłuchania.

3. Przeciwko komunizmowi

Elżbieta Zawacka opowiada o swojej działalności przeciwko komunizmowi i aresztowaniu.

4. Spotkanie z Gilbertem

Dyskusja na temat spotkania z Gilbertem po wojnie i powstania pseudonimu ZOO.

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 21 wyników dla "EZ"

Więc to wszystko, wszędzie były takie te drobne niebezpieczeństwa, których trzeba było unikać.

Więc dali mnie na tak zwaną kwarantannę, to znaczy musiałam udawać zakonnice postulantkę i pojechałam pod Warszawę do sióstr zakonnych i tam przebywałam przez miesiąc cały, ale po miesiącu okazuje się, że myśmy były dobrze zakonspirowane, mogłam i tymczasem

Nie wytrzymałam dłużej i sama bez rozkazu wybrałam się do Warszawy.

Druga wraca zastrzelona przy przeskoku przez Nowy Świat.

Po krótkim czasie trzeba się przez nas, dostajemy rozkaz przenoszenia się do...

Na Śródmieście Południe, a więc trzeba się przedostać przez Aleje Jeruzalimskie.

Tam nie wolno było bez przepustki pójść, a pierwszeństwo mieli ci.

One przez ten tunel, przez tę barykadę taszczą maszynę do szycia, no tak.

Ja tymczasem dostałam rozkaz przedarcia się do Krakowa i odbudowy tam zagrody, ponieważ liczyli, że mnie będzie łatwiej przedostać się przez kraj.

2 października wyszliśmy przez przejście przez Politechnikę i Niemcy nas puścili, bo mieliśmy tylko małe pakunki i wędrujemy w kierunku na Pruszków.

Jedziemy przez Częstochowę, nocujemy w Częstochowie.

Przez radio dajemy depesze do Londynu, że ZOO przechodzi do Krakowa, że zagroda przenosi się z palącej się Warszawy, przenosi się do Krakowa.

No i odtąd była ta łączność przez Kraków.

Potem jakiś czas byłam, ale to już tak nieskładnie opowiadam, bo już nie pamiętam tych poszczególnych etapów, więc tak, wróciłam do Warszawy przez jakiś czas, zameldowałam się u pani Witekówny, a Witekówna próbowała w tych nowych warunkach

I utworzył się WIN, prawda, Wolność i Niezawisłość.

Najpierw śmierć, potem to upadło z szybku, bo to było zupełnie bez sensu.

Ciągle bez adwokata, bez wszystkiego, prawda?

Więc przesłuchania były bardzo przykre, dlatego że oni perfidnie to robili zawsze nocą, kiedy człowiek był w niezupełnie pewnej siebie, prawda?

Wyrywali o godzinie pierwszej w nocy, ostre światu, EZ, bo ja w więzieniu się nazywałam EZ, prawda?

Przychodzi, przychodzą do bezpieka, prawda?

Więc ja jemu odmówiłam, że nie będę w tej siatce, ale kiedy była wpadka, to jednak ktoś powiedział, że ja byłam wezwana do tej siatki i to wystarczyło, żeby dostać ten dziesięcioletni wyrok, prawda?

Ostatnie odcinki