Mentionsy

nie zablokował przejścia do Warszawy i dzięki temu 20 września 1939 roku resztki armii Poznań generała Kutrzeby mogły wejść do Warszawy i generał Kutrzeba przeszedł generał Bołtuć tyle szczęścia już nie miał w ostatniej fazie bitwy pod Łomiankami 22 września generał Bołtuć dowódca grupy operacyjnej prowadząc kilka tysięcy swoich żołnierzy w ataku na Bagnety zginął

Ale zanim doszło do tego, do tych najbardziej dramatycznych ostatnich starć, idąca jako grupa przednia wojsk generała Kutrzeby, właśnie wspomniana grupa operacyjna kawalerii generała Abrahama, swoją odwagą, walecznością, zaciętością otworzyła przynajmniej części wojsk generała Kutrzeby drogę do stolicy.

Żołnierze I Niemieckiej Dywizji Lekkiej po dwóch dniach walki nie odważyli się strzelać w nocy z 19 na 20 września po 48 godzinach swoich doświadczeń do przechodzących obok ku Warszawie w ciemnościach kolumn generała Kutrzeby.

Niemiecki XVI Korpus Armijny, który sforsował Wisłę na południe od Warszawy, który zaatakował w tym samym czasie jednocześnie Warszawę, dostaje rozkaz, aby przemieścić swoją I i IV Dywizję Pancerną na zachód pod Sochaczew celem zniszczenia wojsk generała Kutrzeby.

Kutrzeby w składzie dwóch brygad kawalerii.

I to jest straż przednia, która ma nacierać z zachodu na wschód przez całą Puszczę Kampinoską, wyrąbać drogę, piechocie, artylerii armii Kutrzeby do Warszawy i Modlina.

Teraz kawaleria zapuszcza się w głąb Puszczy jako straż przednia całego zgrupowania generała Kutrzeby.

Korpusu w zamknięciu w okrążeniu wojsk generała Kutrzeby.

Frontem ze wschodu na zachód, celem przechwycenia idących z zachodu wojsk generała Kutrzeby, zatrzymania ich, aby potem bezpośrednio z rejonu Bzury zostały one zniszczone przez zasadnicze zgrupowanie wojsk niemieckich.

A zatem XV Korpus ma robić za kowadło wojska niemieckie z nad Bzury za młot i po prostu generała Kutrzeby i jego wojska chcą zniszczyć w Puszczy Kampinoskiej.

Nasi kawalerzyści, będący strażą przednią wojsk generała Kutrzeby, rzucają się na pułk z 31 Dywizji Piechoty.

Ale nasza kawaleria omija Niemców, nie niszczy ich, wyrąbuje sobie drogę na wschód, ale zostawia Niemców i ci Niemcy potem będą problemem dla naszej piechoty, będą jak takie łamacze fal i poniesiemy w Puszczy Kampinoskiej bardzo ciężkie straty, bo Niemcy będą nacierać z południa na północ, a na północy będą już ich izolowane bataliony, które będą blokowały drogi dla wycofującej się armii generała Kutrzeby.

Wysiłek grupy operacyjnej kawalerii przynosi wolną drogę wojskom generała Kutrzeby i to jest zwycięstwo operacyjne, bo myśmy sobie wyrąbali w ten sposób korytarz do stolicy.

Nadal bronimy się w Palmirach, trzymamy Modlin, a żołnierze Kutrzeby i Abrahama docierają do Warszawy.

Reszta wojsk generała Kutrzeby, które prowadzi generał Bołtuć, do Warszawy już niestety nie doszły.